11,000 ஆண்டுகால தானியங்கள்: விதை அளவை முதலில் பெரிதாக்கியது மனிதத் தேர்வு அல்ல, நீரே

பயிர் வளர்ப்பின் ஆரம்பகட்ட அடையாளமாக பெரிய விதை அளவு கருதப்பட்ட நீண்டகால கருத்தை தென் லெவண்ட் பகுதியில் இருந்து கிடைத்த 11,000 ஆண்டுகால தானியங்களின் புதிய ஐசோடோப் ஆய்வு கேள்விக்குள்ளாக்கியுள்ளது. ஆக்ஸ்போர்ட் பல்கலைக்கழக டாக்டர் ஜேட் விட்லம் தலைமையிலும், முதன்மை ஆசிரியர் பேராசிரியர் செரில் மகரேவிச் இணைந்தும் நடத்திய இந்த ஆய்வு, எல்-ஹெம்மே மற்றும் ஷராரா ஆரம்பகால நியோலித்திக் தளங்களில் இருந்து கிடைத்த பார்லி, எம்மர் கோதுமை மாதிரிகளை ஆய்வு செய்தது.

காட்டு தானியங்களுக்கு பொதுவாக பலவீனமான 'ரகிஸ்' (விதைகளை காய்க்கு இணைக்கும் அமைப்பு) இருக்கும்; இது பழுத்த விதைகளை இயற்கையாக சிதற வைத்தாலும் மனிதர்களுக்கு அறுவடையை கடினமாக்குகிறது. காலப்போக்கில் வளர்ப்பு, சிதறாத, திடமான ரகிஸையும் சேகரிக்க எளிதான பெரிய விதைகளையும் தேர்வு செய்ததாக கருதப்பட்டது. ஆனால் எல்-ஹெம்மே, ஷராரா தளங்களில், பார்லியும் எம்மர் கோதுமையும் உருவவியல் அடிப்படையில் காட்டு வகையாகவே இருந்தன, சிதறாத வடிவங்கள் காணப்படவில்லை — இருப்பினும் விதை அளவு காட்டு அளவு முதல் வளர்க்கப்பட்ட தானியங்களுக்கு ஒப்பான அளவு வரை பரவலாக மாறுபட்டிருந்தது.

இந்த அளவு மாறுபாட்டிற்கு காரணம் என்ன என்பதை அறிய, எரிந்த தானியங்களில் பாதுகாக்கப்பட்ட நிலையான கார்பன் ஐசோடோப்புகளை ஆராய்ச்சியாளர்கள் பகுப்பாய்வு செய்தனர்; தாவரம் வளரும்போது கிடைத்த ஈரப்பதத்தின் அளவுக்கேற்ப இவை மாறுபடும். வளர்க்கப்பட்ட தானியங்களின் அளவுக்கு நிகரான பார்லி விதைகள் ஈரமான சூழலில் வளர்ந்ததைக் காட்டும் ஐசோடோப் மதிப்புகளைக் கொண்டிருந்தன; காட்டு அளவிலான சிறிய விதைகளோ வறண்ட சூழலில் வளர்ந்ததைக் காட்டின.

தொல்தாவரவியல் சான்றுகளுடனும், அத்தானியங்களுடன் தொடர்புடைய களைத் தாவரங்களின் சூழலியலுடனும் இணைத்துப் பார்க்கும்போது — இவை முறையான உழவு நிலம் அல்ல, குறைந்த இடையூறு கொண்ட சூழலில் வளர்ந்ததைக் காட்டுவதால் — மரபணு தேர்வு அல்ல, சூழல் நிலைமைகளே ஆரம்பகால விதை அளவு பெருக்கத்திற்கு காரணம் என ஐசோடோப் முடிவுகள் சுட்டுகின்றன. எனவே, பெரிய விதைகளுக்கான மரபணு தேர்வு முன்பு நினைத்ததை விட பிற்பாடு, ஒருவேளை சிதறாத ரகிஸுக்கான தேர்வுக்குப் பின்னரே நிகழ்ந்திருக்கலாம் என ஆராய்ச்சியாளர்கள் தெரிவிக்கின்றனர்.