வெப்பமண்டலப் பூச்சிகளுக்கு பாதுகாப்பில் பெரும் இடைவெளி: புதிய ஆய்வு

மோனாஷ் பல்கலைக்கழக ஆராய்ச்சியாளர்கள், பூச்சி பாதுகாப்பில் உள்ள ஒரு பெரும் இடைவெளியை நிவர்த்தி செய்ய புதிய உலகளாவிய உத்தி ஒன்றை முன்மொழிந்துள்ளனர். உலகின் பூச்சி இனங்களில் 80% க்கும் மேற்பட்டவை வெப்பமண்டலப் பகுதிகளில் வாழ்ந்தாலும், அவற்றைப் பாதுகாக்க பயன்படுத்தப்படும் பெரும்பாலான அறிவியல் அறிவு மிதவெப்ப மண்டலங்களிலிருந்தே வருகிறது என அவர்கள் தெரிவிக்கின்றனர். மோனாஷ் பல்கலைக்கழகத்தின் உலகளாவிய மாற்றவியல் சூழலியல் ஆய்வகத்தின் தலைவர் டாக்டர் ஷவான் சவுத்ரி தலைமையில் நடத்தப்பட்ட இந்த ஆய்வு, பயோசயின்ஸ் இதழில் வெளியாகியுள்ளது.

பூமியில் உள்ள உயிரினங்களில் மிகவும் பன்முகத்தன்மை வாய்ந்த குழு பூச்சிகளே; சுமார் 14 முதல் 30 மில்லியன் இனங்கள் இருக்கக்கூடும் என மதிப்பிடப்படுகிறது, அவற்றில் பெரும்பாலானவை இன்னும் ஆவணப்படுத்தப்படவில்லை. காட்டு தாவர இனங்களில் 80% க்கும் அதிகமானவற்றுக்கு பூச்சிகள் மகரந்தச் சேர்க்கை செய்கின்றன. பறவை இனங்களில் 60% க்கு உணவாகவும் இருக்கின்றன; உணவுச் சங்கிலிகள், ஊட்டச்சத்துச் சுழற்சி, உலகளாவிய உணவு உற்பத்தி ஆகியவற்றைத் தாங்குகின்றன. ஆனாலும், உலகின் பூச்சி பன்முகத்தன்மையில் சுமார் 20% மட்டுமே கொண்ட மிதவெப்ப மண்டலங்களே பெரும்பாலான பாதுகாப்பு ஆய்வுகளை உருவாக்குகின்றன.

வெப்பமண்டலப் பூச்சி பாதுகாப்பைக் கட்டுப்படுத்தும் நான்கு முக்கிய தடைகளை ஆராய்ச்சிக் குழு அடையாளம் கண்டது. இவை: இருக்கும் ஆய்வுகளுக்கான குறைந்த உலகளாவிய தெரிவுநிலை, கடுமையான தரவு இடைவெளிகள், போதிய அறிவியல் உள்கட்டமைப்பு இல்லாமை, மிகக் குறைவான பாதுகாப்பு நடவடிக்கை. உலகளாவிய பல்லுயிர் தகவல் வசதியில் உள்ள பூச்சி பரவல் தரவில் சுமார் 26% ஐக்கிய இராச்சியத்திலிருந்தே வருகிறது; உலகின் பெரும்பாலான பூச்சி பன்முகத்தன்மை வெப்பமண்டலங்களில் இருந்தாலும் இது நிகழ்கிறது. பிராந்திய, ஆங்கிலம் அல்லாத வெளியீடுகள், அருங்காட்சியகத் தொகுப்புகள், உள்ளூர் அறிவு, குடிமக்கள் அறிவியல், சமூக ஊடகப் பதிவுகள் உள்ளிட்ட மிக விரிவான தகவல்களைப் பயன்படுத்த இந்த வழிமுறை பரிந்துரைக்கிறது. மேலும், உள்ளூர் அறிவியல் திறனை வலுப்படுத்தவும் இது கோருகிறது.

உலகின் மிக அடர்த்தியான மக்கள்தொகை கொண்ட வெப்பமண்டல நாடுகளில் ஒன்றான வங்கதேசத்தை எடுத்துக்காட்டாகப் பயன்படுத்தி, இந்த வழிமுறை எவ்வாறு செயல்படும் என ஆராய்ச்சியாளர்கள் விளக்கினர். வங்கதேசத்தில் வண்ணத்துப்பூச்சிகள் குறித்த 111 ஆய்வுகளை அவர்கள் கண்டறிந்தனர்; ஆனால் 34 மட்டுமே சர்வதேச இதழ்களில் வெளியாகியிருந்தன, மூன்று ஆய்வுகள் மட்டுமே பாதுகாப்பை நேரடியாகக் கையாண்டன. இதற்கிடையில், நாட்டில் அச்சுறுத்தலுக்கு உள்ளான 169 வண்ணத்துப்பூச்சி இனங்களில் 167 இனங்களுக்கான பதிவுகள் ஃபேஸ்புக்கில் இருந்தன. முன்னர் மதிப்பிடப்பட்ட 226 வண்ணத்துப்பூச்சி இனங்களில், ஒரே ஒரு இனம் மட்டுமே வங்கதேசத்தின் பாதுகாக்கப்பட்ட பகுதிகளில் போதுமான அளவு பிரதிநிதித்துவம் பெற்றிருந்தது.

சர்வதேச பாதுகாப்பு ஆராய்ச்சி, 'பாராசூட் அறிவியல்' எனப்படும் மாதிரியிலிருந்து விலக வேண்டும் என ஆராய்ச்சியாளர்கள் வாதிடுகின்றனர். இதில் வெப்பமண்டல நாடுகளின் விஞ்ஞானிகளும் சமூகங்களும் சம பங்காளிகளாக அல்லாமல் முதன்மையாகத் தரவு அளிப்பவர்களாகவே கருதப்படுகின்றனர். மாறாக, உள்ளூர் தலைமையிலான ஆராய்ச்சியையும், பிராந்திய தொகுப்புகள் மற்றும் அறிவியல் உள்கட்டமைப்பில் அதிக முதலீட்டையும் இந்த வழிமுறை கோருகிறது. மேலும், வலுவான வகைப்பாட்டியல் நிபுணத்துவம், நீண்டகாலக் கண்காணிப்பு, நியாயமான சர்வதேசக் கூட்டாண்மைகள், விஞ்ஞானிகளுக்கும் கொள்கை வகுப்பாளர்களுக்கும் இடையிலான நெருக்கமான தொடர்புகள் ஆகியவற்றையும் இது வலியுறுத்துகிறது.