நூற்றாண்டுகள் கடந்த எகிப்திய கல்லறை புதைத்த வழக்கத்தில் மாற்றம் எப்படி?

ஸ்பெயின் நாட்டு ஆய்வாளர்கள், ஒரு பண்டைய எகிப்திய கல்லறையின் ஒரே அறையில் கிட்டத்தட்ட ஆயிரம் ஆண்டு கால புதைப்பு நடைமுறைகளை மறுகட்டமைத்துள்ளனர். பிற்கால புதைப்புகள் குழப்பமாக இல்லாமல் ஒரு திட்டமிட்ட இட அமைப்பைப் பின்பற்றியதாக அவர்கள் கண்டறிந்தனர். லக்சருக்கு எதிரே உள்ள 400-க்கும் மேற்பட்ட கல்லறைகள் கொண்ட தீபன் நெக்ரோபோலிஸில் உள்ள கல்லறை எண் 209-ன் மூன்றாவது பக்க அறையை ஃப்ரண்டியர்ஸ் இன் என்வைரான்மென்டல் ஆர்க்கியாலஜி இதழில் வெளியான இந்த ஆய்வு பரிசோதித்தது.

'16 மம்மி செய்யப்பட்ட மனிதர்கள், ஒரு மம்மி செய்யப்பட்ட நாய், குறைந்தது நான்கு பேரின் எச்சங்களைக் கொண்ட ஒரு குலைந்த படிவு ஆகியவற்றைக் கண்டோம்' என லா லகுனா பல்கலைக்கழகத்தின் முதன்மை ஆசிரியர் டாக்டர் ஜாரெட் கார்பாலோ-பெரெஸ் தெரிவித்தார். இருபத்தைந்தாம் வம்சத்தில் (கிமு 754-656) கட்டப்பட்டு, டோலமிக் காலத்தில் (கிமு 305-30) கைவிடப்படும் வரை இந்த அறையில் மொத்தம் ஒன்பது புதைப்பு படிவுகள் இருந்தன.

ஆரம்பகால புதைப்புகள் ஒப்பீட்டளவில் பிரிக்கப்பட்டவை, சவப்பெட்டிகளில் இறுதிச் சடங்கு வலைகள், தாயத்துகள், விலையுயர்ந்த பொருட்களுடன் வைக்கப்பட்டிருந்தன - இது உயர் சமூக அந்தஸ்தைக் குறிக்கிறது. இருபத்தைந்தாம் வம்சத்தின் இறுதியிலும் பாரசீக காலத்திலும், கிடைக்கும் இடத்தில் எல்லாம் உடல்கள் வைக்கப்படத் தொடங்கின; தனித்தனி புதைப்புகளுக்குப் பதிலாக உடல்கள் செங்குத்தாக அடுக்கடுக்காக வைக்கப்பட்டன - இந்த முறை அறையின் மூன்றில் இரண்டு பங்கு புதைப்புகளில் காணப்பட்டது.

டோலமிக் காலத்தில், நான்கு மம்மிகளும் ஒரு மம்மி நாயும் அறையின் தென்கிழக்குப் பகுதியில் ஒன்றன் மேல் ஒன்றாகப் புதைக்கப்பட்டன - சவப்பெட்டி இல்லாமல், ஆனால் கவனமாக மம்மி செய்யப்பட்டு, நிமிர்ந்த ஜாடிகளுடன் இணைந்து, ஒரு புதிய சடங்கைக் குறிக்கின்றன. 'ஒரு ஆணும் பெண்ணும் மம்மியாக்கப்பட்டதன் மேல் நேரடியாக ஒரு மம்மி நாய் வைக்கப்பட்டிருந்த விவரம் மிக அழகாக உள்ளது' என கார்பாலோ-பெரெஸ் தெரிவித்தார். மறுமையின் வழிகாட்டியாக (psychopomp) அந்த நாய் அமைந்திருக்கலாம் என மூத்த ஆசிரியர் டாக்டர் மிகுவல் ஏஞ்சல் மொலினேரோ போலோ கருத்து தெரிவித்தார்.

பிற்கால புதைப்புகளில், இருகைகளும் மார்பின் மேல் மடிக்கப்பட்ட நிலையில் உடல்கள் புதைக்கப்பட்டன - எகிப்தியல் வல்லுநர்கள் இதை 'ஒசைரியன் நிலை' என அழைக்கின்றனர். நூற்றாண்டு கால பயன்பாட்டில் இந்த அறை பலமுறை வெள்ளத்தால் பாதிக்கப்பட்டு, தீ, மீண்டும் மீண்டும் மனிதர் நுழைவால் குலைந்திருந்தாலும், இது சடங்கு அமைப்பு இழந்த இடமாக அல்ல, மீண்டும் மீண்டும் செயல்படுத்தப்பட்ட ஒரு இடமாகவே இருந்தது என ஆய்வாளர்கள் முடிவு செய்தனர்.