இரும்பால் எழும் பெரிய-உட்கரு செல்கள் ஆரம்பகட்ட புற்றுநோயின் அடித்தளம்: ஆய்வு

இரும்பு ஒரு இன்றியமையாத ஊட்டச்சத்து. ஆனால் அளவுக்கு அதிகமான இரும்பு செல்களை சேதப்படுத்தி புற்றுநோய் அபாயத்தை அதிகரிக்கும். ஜப்பானின் நகோயா பல்கலைக்கழக மருத்துவப் பள்ளியின் ஆய்வுக் குழு ஒன்று இதை ஆய்வு செய்துள்ளது. இரும்பினால் ஏற்படும் சேதத்திற்குப் பின் உயிர்வாழும், அசாதாரணமாகப் பெரிய உட்கருவைக் கொண்ட செல்கள்தான் ஆரம்பகட்ட புற்றுநோயின் அடித்தளமாக அமைகின்றன என அவர்கள் நிரூபித்துள்ளனர். நுண்ணோக்கியில் எளிதாக அடையாளம் காண முடிவதால், இந்த பெரிய-உட்கரு செல்கள் ஆரம்பகட்ட புற்றுநோய் எச்சரிக்கை அறிகுறியாக பயன்படக்கூடும் என ஆய்வுக் குழு கூறுகிறது. இந்த கண்டுபிடிப்புகள் ரெடாக்ஸ் பயாலஜி என்ற அறிவியல் இதழில் வெளியிடப்பட்டன.

முதன்மை ஆசிரியரும் நகோயா பல்கலைக்கழக மருத்துவப் பள்ளியில் ஓய்வுபெற்ற பேராசிரியருமான ஷின்யா டொயோகுனி கூறினார். 1980களில் இருந்தே ஆக்சிடேட்டிவ் ஸ்ட்ரெஸ் காரணமாக ஏற்படும் ஆரம்பகட்ட புற்றுநோயில் இதுபோன்ற பெரிய உட்கரு செல்களை விஞ்ஞானிகள் கண்டறிந்துள்ளனர் என்று அவர் தெரிவித்தார். ஆனால் புற்றுநோய் உருவாவதில் அவற்றின் பங்கு தெளிவாக இல்லை என்றார். இதை ஆராய, டொயோகுனி, உதவிப் பேராசிரியர் யிங்யி காங் மற்றும் சக ஆய்வாளர்கள், சாதாரண எலிகள் மற்றும் BRCA1 மரபணுவில் பிறழ்ச்சி கொண்ட எலிகள் ஆகியவற்றைப் பயன்படுத்தினர். இவற்றின் சிறுநீரகங்களை சேதப்படுத்த, ஃபெர்ரிக் நைட்ரிலோட்ரையசிடேட் எனப்படும் புற்றுநோய் தூண்டும் இரும்புச் சேர்மத்தை அவற்றுக்குள் செலுத்தினர். BRCA1 என்பது டிஎன்ஏ பழுதுநீக்கத்தில் பங்கேற்கும் ஒரு மரபணு. ஊசி போடுவதற்கு முன்னரும், ஒரு வாரம் மற்றும் மூன்று வாரங்களுக்குப் பின்னரும் திசு மாதிரிகள் சேகரிக்கப்பட்டன. இடஞ்சார் டிரான்ஸ்கிரிப்டோமிக்ஸ் எனும் முறையைப் பயன்படுத்தி தனிச் செல்களில் மரபணு செயல்பாட்டை குழு வரைபடமாக்கியது.

இரும்பு ஊசி போட்ட ஒரு வாரத்திற்குள் பெரிய-உட்கரு செல்கள் தோன்றின. இவை புற்றுநோய் தொடர்பான Myc மற்றும் Met மரபணுக்களின் செயல்பாட்டை அதிகரித்ததுடன், இரும்பு சார்ந்த ஒரு வகை செல் இறப்பான ஃபெரோப்டோசிஸ் நிலைக்கு எதிர்ப்புத்தன்மையையும் வளர்த்துக்கொண்டன. BRCA1 பிறழ்ச்சி கொண்ட எலிகளில் தோன்றிய பெரிய-உட்கரு செல்கள், சாதாரண எலிகளில் தோன்றியவற்றிலிருந்து வேறுபட்ட பண்புகளைக் கொண்டிருந்தன. இது, டிஎன்ஏ பழுதுநீக்கம் பாதிக்கப்படும்போது புற்றுநோய்க்கு முந்தைய செல்கள் அதிகமாக உயிர்வாழ்கின்றன என்பதைக் காட்டுகிறது. வெளித்தோற்றத்தில் சாதாரணமாகத் தெரிந்த அருகிலுள்ள செல்களில் கூட, உயிர்வாழ்வுக்கு உதவக்கூடிய மரபணு மாற்றங்கள் காணப்பட்டன. BRCA1 பிறழ்ச்சி கொண்ட எலிகளின் சிறுநீரகங்களில், சேதமடைந்த பகுதிகளைச் சுற்றி புற்றுநோயற்ற துணை செல்களான ஸ்ட்ரோமல் செல்கள் -- நோயெதிர்ப்பு மற்றும் இணைப்புத் திசு செல்கள் உட்பட -- கணிசமாக அதிகரித்திருந்தன.

மரபணு செயல்பாடு மற்றும் உட்கரு வடிவத்தின் அடிப்படையில், ஆய்வுக் குழு பெரிய-உட்கரு செல்களை ஆறு வகைகளாகப் பிரித்தது. BRCA1 பிறழ்ச்சி கொண்ட சிறுநீரகங்களில் அதிகமாகக் காணப்பட்ட ஒரு வகை, அதிக புற்றுநோய் தொடர்பான மரபணு செயல்பாட்டைக் கொண்டிருந்தது; இது புற்றுநோய்க்கு முந்தைய நிலையைக் குறிக்கலாம். சிறுநீரக புற்றுநோய் நோயாளர்களின் பொது தரவுத்தளமான TCGA-KIRC உடன் ஒப்பிட்டபோது, புற்றுநோய்க்கு வாய்ப்புள்ள மரபணு அமைப்பைக் கொண்ட கட்டிகளுள்ள நோயாளிகள் குறைவான காலமே உயிர்வாழ்ந்ததாக ஆய்வுக் குழு கண்டறிந்தது.

ஒரு சிறிய முன்னோட்ட ஆய்வில், மரபுவழி BRCA1 பிறழ்ச்சி கொண்ட ஏழு பேரின் மார்பக திசுவில் இதேபோன்ற அசாதாரண உட்கரு பண்புகள் காணப்பட்டன, பிறழ்ச்சி இல்லாத 15 பேருடன் ஒப்பிடும்போது. இக்கண்டுபிடிப்புகள் சிறுநீரக புற்றுநோயைக் கண்டறிய உதவுமா என்பதை உறுதிசெய்ய நீண்டகால ஆய்வுகள் அவசியம் என ஆய்வுக் குழு தெரிவித்தது.