2,200 ஆண்டு பழமையான ரோமானியக் கப்பல் சிதைவு வெளிப்படுத்தும் நீர்ப்புகா ரகசியம்

கடல் பயணத்தில் ஈடுபடும் கப்பல்களுக்கு நீர், உப்பு, நுண்ணுயிரிகள் மற்றும் கடல் புழுக்கள் போன்றவற்றிலிருந்து பாதுகாப்பு எப்போதும் தேவை. ஆனாலும் 20ஆம் நூற்றாண்டின் நடுப்பகுதி வரை, பண்டைய கப்பல் கட்டுமானத்தில் பயன்படுத்தப்பட்ட மரம் அல்லாத பொருட்கள் குறித்து ஆய்வாளர்கள் அதிக கவனம் செலுத்தவில்லை. Frontiers in Materials இதழில் வெளியான புதிய ஆய்வு, குரோஷியா கடற்கரையில் சுமார் 2,200 ஆண்டுகளுக்கு முன் மூழ்கிய ரோமானியக் குடியரசுக் கால கப்பலான இலோவிக்-பர்ஷினே 1-ன் பாதுகாப்பு பூச்சை பகுப்பாய்வு செய்துள்ளது.

"தொல்லியலில், இயற்கை நீர்ப்புகாத் தடுப்புப் பொருட்களுக்கு போதிய கவனம் கிடைப்பதில்லை. ஆனால் அவை கடல் அல்லது ஆற்றுப் பயணத்திற்கு இன்றியமையாதவை, பண்டைய கப்பல் தொழில்நுட்பத்தின் உண்மையான சாட்சிகள்," என ஆய்வின் முதன்மை ஆசிரியரும், ஸ்ட்ராஸ்பர்க்கில் உள்ள ஆய்வகத்தின் தொல்பொருள் அறிவியலாளருமான டாக்டர் ஆர்மெல் ஷாரியே கூறுகிறார். இந்தக் கப்பலில் இரு வகையான பூச்சுகள் இருந்ததை ஆய்வு கண்டறிந்துள்ளது: ஒன்று வெறும் பைன் மரப் பிசின் (பிட்ச்), மற்றொன்று பைன் பிசினும் தேன்மெழுகும் கலந்தது. பூச்சில் சிக்கிய மகரந்தத் துகள்களைப் பகுப்பாய்வு செய்ததன் மூலம், கப்பல் கட்டப்பட்ட அல்லது பழுது பார்க்கப்பட்ட காலத்தில் சுற்றுப்புறத்தில் இருந்த தாவர வகைகளை அடையாளம் காண முடிந்தது.

மாஸ் ஸ்பெக்ட்ரோமெட்ரி உள்ளிட்ட நுட்பங்களைப் பயன்படுத்தி பத்து பூச்சு மாதிரிகளை ஆய்வாளர்கள் பகுப்பாய்வு செய்தனர். பெரும்பாலான மாதிரிகள் சூடேற்றப்பட்ட ஊசியிலைப் பிசின் அல்லது தார் ஆல் ஆனவை என தெரியவந்தது. ஆனால் ஒரு மாதிரியில் மட்டும் தேன்மெழுகும் தாரும் கலந்த வேறுபட்ட கலவை இருந்தது. கிரேக்க கப்பல் கட்டுநர்கள் "சோபிஸ்ஸா" என அழைத்த இந்தக் கலவை, ஒட்டும் தன்மையை மேம்படுத்துவதோடு சூடாக இருக்கும்போது பூசுவதற்கும் எளிதானது.

பிசின் ஒட்டும் தன்மை கொண்டதால், அருகிலுள்ள தாவரங்களின் மகரந்தத் துகள்களைத் தன்னகத்தே பிடித்து வைத்திருக்கும். இந்த மகரந்தத் துகள்களை ஆய்வு செய்ததில், மத்திய தரைக் கடல் மற்றும் அட்ரியாட்டிக் கடற்கரைப் பகுதிகளுக்கு உரிய ஓக்-பைன் காடுகள், ஆலிவ்-அவல்நட் மரங்கள் நிறைந்த "மடோரல்" புதர்வெளிகள், ஆற்றோரப் பகுதிகளுக்கு உரிய ஆல்டர்-ஆஷ் மரங்கள், மற்றும் இஸ்திரியா-டால்மேஷியா மலைப் பகுதிகளுக்கு உரிய ஃபிர்-பீச் மரங்கள் ஆகியவற்றின் தடயங்கள் கிடைத்தன.

இந்தக் கப்பல் நான்கு முதல் ஐந்து முறை தனித்தனியாகப் பூசப்பட்டிருக்கக்கூடும் என ஆய்வு தெரிவிக்கிறது. கப்பலின் கல்லுப்பாரம் தொடர்பான முந்தைய ஆய்வு, இன்றைய இத்தாலியில் உள்ள பிரிண்டிசி (பண்டைய பிரூண்டிசியம்) என்ற இடத்தில் இக்கப்பல் கட்டப்பட்டிருக்கலாம் எனக் காட்டியிருந்தது. புதிய மகரந்தத் தடய ஆதாரங்கள், சில பூச்சுகள் அங்கேயே பூசப்பட்டிருக்கலாம் எனவும், மற்றவை கப்பல் கண்டெடுக்கப்பட்ட வடகிழக்கு அட்ரியாட்டிக் கடற்கரைக்கு அருகில் பூசப்பட்டிருக்கலாம் எனவும் காட்டுகின்றன.