செப்டம்பர், நவம்பரிலும் ஒளிரும் 'கோடைக்கால முக்கோணம்' — ஏன் இந்தப் பெயர்?

தெளிவான செப்டம்பர் மாலைகளில், சூரிய அஸ்தமனத்திற்குப் பின் வேகா, ஆல்டேர், டெனெப் ஆகிய மூன்று பிரகாசமான நட்சத்திரங்களைக் கொண்ட 'கோடைக்கால முக்கோணம்' இன்னும் வானின் நடுவில் ஒளிர்கிறது. இது கோடைக்காலம் இன்னும் நீடிப்பதைப் போன்ற உணர்வைத் தருகிறது. நவம்பர் நடுப்பகுதி வரை கூட, சூரிய அஸ்தமனத்திற்குப் பின் இந்த முக்கோணம் கிட்டத்தட்ட நேர் தலைக்கு மேலேயே காணப்படுகிறது. இது ஒரு கேள்வியை எழுப்புகிறது: இலையுதிர் காலத்திலும் இது இவ்வளவு பிரகாசமாகத் தெரிந்தால், ஏன் இது இன்னும் 'கோடைக்கால முக்கோணம்' என்றே அழைக்கப்படுகிறது, 'இலையுதிர்கால முக்கோணம்' என்று அல்ல?

இதற்கான பதில் காலண்டரில் இல்லை. ஒரு இரவு முழுவதும் இந்த முக்கோணம் வானில் எப்படி நகர்கிறது என்பதில்தான் அது உள்ளது. இலையுதிர் காலத்தில், இது இரவு முழுவதும் தெரிவதில்லை. விடியற்காலையில் இது மேற்கு-வடமேற்கு வானில் மறைந்துவிடுகிறது. ஆனால் கோடைக்காலத்தில், இது அந்தி முதல் விடியல் வரை தொடர்ந்து தெரிகிறது. மாலையில் கிழக்கு-வடகிழக்கில் தோன்றி, இரவின் நடுவில் நேர் தலைக்கு மேலே வந்து, விடியற்காலையில் மேற்கு-வடமேற்கில் மறைகிறது.

இந்த மூன்று நட்சத்திரங்களும் பூமியிலிருந்து மிகவும் வேறுபட்ட தொலைவுகளில் உள்ளன. எனவே அவற்றின் தோற்ற பிரகாசம் அவற்றின் உண்மையான ஒளிர்திறனை தவறாக உணர்த்தலாம். இவற்றில் மிக அருகில் உள்ளது ஆல்டேர் — 16.7 ஒளியாண்டுகள் தொலைவில். அதற்கு அடுத்ததாக வேகா, 25 ஒளியாண்டுகள் தொலைவில் உள்ளது. டெனெப் இவற்றை விட மிகத் தொலைவில், சுமார் 1,600 ஒளியாண்டுகள் தொலைவில் உள்ளது. வெவ்வேறு ஆதாரங்கள் இதை 1,400 முதல் 2,600 ஒளியாண்டுகள் வரை கூறுகின்றன. எனினும், டெனெப் +1.3 எனும் பிரகாச அளவில் (மேக்னிட்யூட்) ஒளிர்கிறது. ஏனெனில் அது சூரியனை விட குறைந்தது 55,000 மடங்கு பிரகாசமான ஒரு நீல மாபெரும் நட்சத்திரம் (பிளூ சூப்பர்ஜயன்ட்). வேகாவும் ஆல்டேரும் சில பத்து ஒளியாண்டுகள் தொலைவில் மட்டுமே இருப்பதால், ஒப்பீட்டளவில் மங்கலாகவே தெரிகின்றன.

'கோடைக்கால முக்கோணம்' என்ற பெயரை முதலில் யார் சூட்டினார் என்பது இன்னும் விவாதத்திற்குரியது. பிரிட்டிஷ் வானியலாளர் சர் பேட்ரிக் மூர், 1958ஆம் ஆண்டு பிபிசி தொலைக்காட்சி நிகழ்ச்சி ஒன்றின்போது இந்தப் பெயரைத் தான் அறிமுகப்படுத்தியதாகக் கூறினார். ஆனால் எச்.ஏ. ரே என்பவர் 1952ஆம் ஆண்டு வெளியிட்ட தனது வான ஆய்வு நூலில் இந்த மூன்று நட்சத்திரங்களையும் 'செங்கோண முக்கோணம்' என்று அழைத்தார். 1954ஆம் ஆண்டு வெளியான தனது 'ஃபைண்ட் தி கான்ஸ்டலேஷன்ஸ்' எனும் குழந்தைகள் நூலில் அவரே 'கோடைக்கால முக்கோணம்' என்ற பெயரைப் பயன்படுத்தினார். இரண்டாம் உலகப் போரின்போது அமெரிக்க வழிசெலுத்தல் பயிற்சி நூல்களின் மூலம் இந்தப் பெயர் பரவலானதாகவும் சிலர் கூறுகின்றனர். வானியலாளர் ஆஸ்வால்ட் தாமஸ், 1920களின் பிற்பகுதியில் இந்த அமைப்பை 'க்ரோசஸ் ட்ரைக்', அதாவது 'பெரிய முக்கோணம்' என்று அழைத்தார்.