பாலிஅமீன்கள் இரும்பின் ஆபத்தை உயிரணுக்களில் எப்படி அடக்குகின்றன?

இரும்பு உயிரணுக்களை உயிர்ப்புடன் வைத்திருக்கும் இன்றியமையாத தனிமம். ஆனால் தேவைக்கு அதிகமாக வேதியியல் ரீதியாக செயலூக்கமான இரும்பு உடலில் தங்கினால், அதே உலோகம் டிஎன்ஏ, புரதங்கள், உயிரணு சவ்வுகளை சேதப்படுத்தும் அளவுக்கு அழிவுகரமாக மாறும். வொயிட்ஹெட் ஆய்வு நிறுவன ஆய்வாளர்கள் இந்த ஆபத்தை தடுக்கும் எதிர்பாராத ஒரு பாதுகாப்பு அமைப்பை கண்டறிந்துள்ளனர்: பாலிஅமீன்கள் எனப்படும் சிறிய மூலக்கூறுகள். Cell என்ற அறிவியல் இதழில் வெளியான இந்த ஆய்வின்படி, பாலிஅமீன்கள் இரும்புடன் இணைந்து, உயிரணுவுக்கு அது தேவைப்படும் வரை அதை செயலற்ற நிலையில் வைத்திருக்க முடியும்.

இந்தக் கண்டுபிடிப்பை வொயிட்ஹெட் நிறுவன உறுப்பினர் அன்குர் ஜெயின், முன்னாள் முதுநிலை ஆராய்ச்சியாளர் விட்னி ஹென்றி, மற்றும் முதுகலை மாணவர் புஷ்கல் ஷர்மா ஆகியோர் மேற்கொண்டனர். மாசசூசெட்ஸ் தொழில்நுட்பக் கழகத்திலும் (MIT) உயிரியல் இணைப் பேராசிரியராகப் பணியாற்றும் ஜெயின் தலைமையிலான ஆய்வகம், முதன்மையாக ஆர்என்ஏ குறித்து ஆராய்கிறது. ஆர்என்ஏ என்பது டிஎன்ஏவின் அறிவுறுத்தல்களை புரதங்கள் உருவாகும் இடத்திற்குக் கொண்டு செல்லும் மூலக்கூறு. பாலிஅமீன்கள் ஆர்என்ஏவுடன் இணைந்து அதன் அமைப்பை பாதிப்பதால், குழு முதலில் அவற்றின் மீது கவனம் செலுத்தியது. பாலிஅமீன்கள் உயிரணுக்களில் காணப்படும் மிக அதிக அளவுள்ள சிறிய மூலக்கூறுகளில் ஒன்று; அவற்றின் செறிவு, உயிரணுவின் முக்கிய ஆற்றல் மூலக்கூறான ஏடிபி அளவுக்கு நிகராக உள்ளது.

முழு மரபணுத் திரையிடல் ஆய்வில், பாலிஅமீன் அளவு குறைந்த உயிரணுக்கள் ஜிபிஎக்ஸ்4 எனும் புரதத்தை பெரிதும் சார்ந்திருப்பது தெரியவந்தது; இந்தப் புரதம், உயிரணு சவ்வுகளை சேதப்படுத்தும் வேதிவினைகளிலிருந்து அவற்றைப் பாதுகாக்கிறது. அத்தகைய உயிரணுக்கள், இரும்பை கனிம வடிவில் சேமிக்கும் மற்றொரு புரதத்தையும் அதிகமாக உற்பத்தி செய்தன. பின்னர் ஆராய்ச்சியாளர்கள், உயிரணுக்களில் உள்ள செயலூக்கமான இரும்பின் அளவுக்கு ஏற்ப அவை ஒளிரச் செய்யும் ஒரு ஒளிரும் உணரியை உருவாக்கினர். அதை ஏற்கெனவே இருந்த பாலிஅமீன் உணரியுடன் இணைத்தபோது, பாலிஅமீன் அளவு குறையக் குறைய செயலூக்கமான இரும்பு அளவு அதிகரிப்பதைக் கண்டறிந்தனர்.

புற்றுநோய் செல்கள் விரைவாகப் பெருக பாலிஅமீன் அளவை உயர்த்தி வைத்திருப்பதால், அதைக் குறைக்கும் மருந்துகள் சிகிச்சைக்காக முயற்சிக்கப்பட்டு வந்தன. ஆனால் அவற்றின் பலன் இதுவரை குறைவாகவே இருந்தது என்பதற்கு இந்தக் கண்டுபிடிப்பு ஒரு விளக்கத்தை அளிக்கக்கூடும். "ஜிபிஎக்ஸ்4 எனும் புரதத்தைத் தடுக்கும் மருந்துகளுடன், பாலிஅமீன் அளவைக் குறைக்கும் மருந்துகளை இணைத்துப் பயன்படுத்தலாம். ஒரு வழியை மட்டும் குறிவைப்பதைவிட, இது புற்றுநோய் செல்களை அழிப்பதில் மேலும் பயனுள்ளதாக இருக்கக்கூடும்," என்கிறார், ஆய்வின் முதன்மை ஆசிரியரான ஷர்மா.

இந்த முடிவுகள் முன்கூட்டியே தொடங்கும் பார்கின்சன் நோய்க்கும் தொடர்புடையதாக இருக்கலாம். உயிரணுக்களுக்குள் பாலிஅமீன்களைக் கடத்தும் மரபணுக்களில் ஏற்படும் மாற்றங்கள், இந்த நோயின் அரிதான வடிவத்துடன் தொடர்புடையதாகக் கண்டறியப்பட்டுள்ளது. பார்கின்சன் நோயாளிகளின் மூளையில் அசாதாரணமாக அதிக இரும்பு இருப்பதும் நீண்டகாலமாகக் கவனிக்கப்பட்டு வருகிறது.