165 மில்லியன் ஆண்டுகளுக்கு முன் பூச்சிகள் பாடிய பாடலை வெளிக்கொணர்ந்த தொல்லுயிர் எச்சங்கள்

சீனாவின் தாவோகூகூ (Daohugou) என்னும் கிராமப்புறப் பகுதியில் தொல்லுயிர் எச்சங்கள் கிடைத்துள்ளன. இவற்றைக் கொண்டு, இன்றைய கேட்டிடிட் (கிரிக்கெட் இனத்தைச் சார்ந்த பூச்சி) வகைகளின் தொன்மையான மூதாதையர் எழுப்பிய பாடல்களை ஆராய்ச்சியாளர்கள் மீண்டும் உருவாக்கியுள்ளனர். இந்தத் தொல்லுயிர் எச்சங்கள், கிரிக்கெட் மற்றும் கிரிக் இனங்களையும் உள்ளடக்கிய "என்சிஃபெரன்ஸ்" எனும் பூச்சிக் குழுவைச் சேர்ந்தவை. இவை 200 மில்லியன் முதல் 145 மில்லியன் ஆண்டுகளுக்கு முந்தைய ஜுராசிக் காலகட்டத்தைச் சேர்ந்தவை. அக்காலத்தில் அப்பகுதி பெரிய ஃபெர்ன் தாவரங்களும் பழங்கால ஊசியிலைச் செடிகளும் நிறைந்த வெப்பமான, ஈரப்பதமான காடாக இருந்தது. சீனாவின் செங்டூ நகரில் உள்ள சிச்சுவான் வேளாண் பல்கலைக்கழகத்தின் பரிணாம உயிரியலாளர் ஜுன்-ஜீ கு உள்ளிட்ட ஆய்வுக் குழு இந்த ஆய்வை மேற்கொண்டது. இக்குழு தமது கண்டுபிடிப்புகளை ஆகஸ்ட் 25ஆம் தேதி PNAS எனும் பியர்-ரிவியூ செய்யப்பட்ட அறிவியல் இதழில் வெளியிட்டது.

இந்தப் பூச்சிகள் தங்கள் இறக்கைகளை உரசி இணைச் சேர்க்கை அழைப்புகளை எழுப்பப் பயன்படுத்திய இறக்கை அமைப்புகளை இந்தத் தொல்லுயிர் எச்சங்கள் பாதுகாத்து வைத்துள்ளன. இங்கிலாந்தின் லிங்கன் பல்கலைக்கழகத்தைச் சேர்ந்த உயிர்இயற்பியலாளர் ஃபெர்னாண்டோ மொன்தேலெக்ரெ-சபாத்தா இதை "இயற்கையின் வயலின்" என்று விவரிக்கிறார். ஒரு இறக்கையில் நுண்ணிய பற்கள் வரிசையாக அமைந்திருக்கும். இறக்கைகள் மூடும்போது, மறு இறக்கையில் உள்ள ஸ்க்ரேப்பர் பகுதி இந்தப் பற்களை உரசி அதிர்வுகளை உண்டாக்குகிறது. இதை இறக்கையின் மற்ற பகுதி பெரிதாக்கி, "சிலபிள்" எனப்படும் ஒலியின் அடிப்படை அலகை உருவாக்குகிறது. பூச்சி இறக்கைகளைத் திறந்து மூடும்போது பாடல் உருவாகிறது.

ஒன்பது அழிந்துபோன உயிரினங்களைச் சேர்ந்த 20 தொல்லுயிர் எச்சங்களை வைத்து, பற்களுக்கு இடையேயான இடைவெளி, இறக்கையின் அளவு, அதிரும் பகுதியின் அளவு ஆகியவற்றைக் கொண்டு ஆராய்ச்சியாளர்கள் இறக்கை ஒலியியலை சிமுலேஷன் செய்தனர். பின்னர் ஒரு பரிணாம வம்சாவளி வரைபடத்தைப் பயன்படுத்தி ஒவ்வொரு இனத்தின் அழைப்பு அதிர்வெண்ணையும் மதிப்பிட்டனர். இன்றைய கேட்டிடிட், கிரிக்கெட், கிரிக் இனங்களின் இறக்கைப் புகைப்படங்களை மட்டும் கொண்டு அவற்றின் அழைப்புகளை மீண்டும் உருவாக்கி, இந்த முறையை சரிபார்த்தனர். தொல்லுயிர் எச்சங்களில் சிலபிள்கள் எத்தனை முறை மீண்டு வந்தன என்பது பதிவாகவில்லை. எனவே, உடல் அளவு மற்றும் வெப்பநிலைக்கு ஏற்ப மீட்பு முறை மாறும் இன்றைய என்சிஃபெரன்ஸ் இனங்களைக் கொண்டு குழு ஒரு மெஷின்-லேர்னிங் மாடலை பயிற்றுவித்தது. பின்னர் ஜுராசிக் கால வெப்பநிலையில் அந்தப் பாடல்களை சிமுலேஷன் செய்தது.

இந்த ஆய்வில் ஈடுபடாத, யுனிவர்சிட்டி ஆஃப் இல்லினாய்ஸ் சிகாகோவின் தொல்லுயிரியலாளர் ராய் ப்ளாட்னிக், ஒவ்வொரு இனத்திற்கும் தனித்துவமான அழைப்பு இருந்ததை இந்த ஆய்வு காட்டுவதாகக் கூறுகிறார். இது இணைச் சேர்க்கை அடையாளம் காண உதவியிருக்கக்கூடும் என்றும் அவர் கூறுகிறார். இந்தப் பூச்சிகளின் முன்கால்களில் அமைந்திருந்த காதுகளின் ஸ்கேன்கள் இதை உறுதிசெய்கின்றன. ஒன்பது இனங்களில் ஒன்று, மனிதக் காதுக்கு எட்டாத அதிர்வொலி (ultrasound) அளவில் அழைப்புகளை எழுப்பியது. வௌவால்கள் இந்தத் திறனைப் பெறுவதற்கு கிட்டத்தட்ட 100 மில்லியன் ஆண்டுகளுக்கு முன்பே இது நிகழ்ந்தது. "165 மில்லியன் ஆண்டுகள் பழமையான உயிரினங்கள் என்ன சொன்னன என்பதை நாம் இப்போது உண்மையிலேயே கேட்க முடியும்" என்று தொல்லுயிர் எச்சங்கள் காட்டுவதாக கு தெரிவிக்கிறார்.