மூட்டு சிதைவை மீட்கக்கூடிய வலிப்பு நோய் மருந்து: புதிய ஆய்வு

எலும்பு மூட்டழற்சி பொதுவாக தேய்மானத்தால் ஏற்படும் நோயாக கருதப்பட்டாலும், இதில் குருத்தெலும்பைப் பராமரிக்கும் காண்ட்ரோசைட் எனப்படும் செல்களின் சமநிலைக் கோளாறும் அடங்கியுள்ளது; இந்த செல்கள் இயல்பாக புதிய குருத்தெலும்பை உருவாக்குவதையும் பழைய திசுவை அகற்றுவதையும் சமன்செய்கின்றன. எலும்பு மூட்டழற்சியில் குருத்தெலும்பு சிதைவு, சீரமைப்பை விட வேகமாக நடக்கிறது; இது இறுதியில் எலும்புகள் ஒன்றோடொன்று உரசுவதற்கும், சில நேரங்களில் மூட்டு மாற்று அறுவை சிகிச்சை தேவைப்படுவதற்கும் வழிவகுக்கிறது. மருத்துவர் பரிந்துரையின்றி கிடைக்கும் வலி நிவாரணிகள், ஸ்டீராய்டு ஊசிகள் போன்ற தற்போதைய சிகிச்சைகள் வலியை குறைக்குமே தவிர, இந்த சிதைவை மெதுவாக்குவதில்லை.

பேராசிரியர் சுவான்-ஜு லியு தலைமையிலான யேல் பல்கலைக்கழக ஆராய்ச்சியாளர்கள், வலிப்பு நோய்க்காக ஏற்கெனவே அமெரிக்க உணவு மற்றும் மருந்து நிர்வாகம் (எஃப்.டி.ஏ) அங்கீகரித்த லாகோசமைடு மருந்து, மூட்டு வலியைக் குறைப்பதுடன் குருத்தெலும்பு சேதத்தையும் சரிசெய்ததை பயோஆக்டிவ் மெட்டீரியல்ஸ் இதழில் வெளியான ஆய்வில் கண்டறிந்தனர். இந்த பலனின் மையத்தில் இருப்பது நேவ்1.7 (Nav1.7) என்ற புரதம்; இது செல்கள் மின் சமிக்ஞைகளை அனுப்ப உதவும் ஒரு வாயிலை உருவாக்குகிறது. இது முதன்மையாக வலி-சமிக்ஞை நரம்பு செல்களில்தான் இருக்கும் என நீண்டகாலமாக கருதப்பட்டு வந்தது; ஆனால் காண்ட்ரோசைட் செல்களிலும் இது அதிகம் செயல்படுவதை ஆராய்ச்சியாளர்கள் கண்டறிந்தனர். எலும்பு மூட்டழற்சியில் இது அதிகமாக செயல்பட்டு, வலியை அதிகரிப்பதுடன் குருத்தெலும்பை உடைக்குமாறு செல்களை தூண்டுகிறது.

இதே வகை வாயிலைத் தடுக்கும் ஏற்கெனவே உள்ள மருந்துகளை சோதித்தபோது, லாகோசமைடு குறைந்த அளவிலேயே வலுவான பலனைத் தந்ததுடன், அதே வகையைச் சேர்ந்த பழைய மருந்துகளை விட பாதுகாப்பானதாகவும் இருந்தது என ஆராய்ச்சிக் குழு கண்டறிந்தது. உகந்த குறைந்த அளவில், இது குருத்தெலும்பை உருவாக்கும் புரதங்களைத் தூண்டியதுடன் திசு சிதைவைக் கட்டுப்படுத்தியது; மேலும், திசு சீரமைப்புக்கு உதவி அழற்சியையும் குறைக்கும் எச்.எஸ்.பி70, மிட்கைன் ஆகிய இரு பாதுகாப்பு புரதங்களையும் வெளியிட செல்களைத் தூண்டியது.

வாய் வழியாக எடுக்கும் லாகோசமைடு உடல் முழுவதும் பரவி பக்கவிளைவு அபாயத்தை அதிகரிப்பதால், ஆராய்ச்சியாளர்கள் காலஜன் II-ஆல் ஆன ஒரு வெப்ப-உணர்திறன் ஹைட்ரோஜெலையும் உருவாக்கினர். இது குளிர்ந்த ஊசியில் திரவமாக இருந்து, முழங்கால் மூட்டுக்குள் செலுத்தப்பட்டதும் உடல் வெப்பநிலையில் ஜெல் ஆக மாறுகிறது. பொதுவாக மூட்டுக்குள் செலுத்தப்படும் திரவங்கள் சில மணி நேரங்களில் வெளியேற்றப்பட்டுவிடும் நிலையில், இந்த ஹைட்ரோஜெல் பல வாரங்களுக்கு மருந்தை மூட்டுக்குள்ளேயே செறிவாக வைத்திருந்து படிப்படியாக வெளியிட்டது.