மேற்கு ஆஸ்திரேலியாவில் குவெண்டாக்களின் வாழிடத் தரத்தை குறைக்கும் பைடோப்தோரா டைபேக்

மர்டாக் பல்கலைக்கழகம் நடத்திய சமீபத்திய ஆய்வு, மேற்கு ஆஸ்திரேலியாவின் ஜர்ரா காடுகளில் உள்ள குவெண்டாக்கள் மீது பைடோப்தோரா டைபேக்கின் தீமையான விளைவுகளை வெளிப்படுத்தியுள்ளது. ஆஸ்திரல் எகாலஜியில் வெளியிடப்பட்ட இந்த ஆய்வு, இந்த நோய் குவெண்டாக்களின் வாழிடத் தரத்தை குறைத்து, அதன் மூலம் அவற்றின் தோண்டும் செயல்பாட்டை குறைப்பதை காட்டுகிறது.

வெளியிலிருந்து வந்த தாவர நோயான பைடோப்தோரா டைபேக், உள்ளூர் தாவர இனங்களைக் கடுமையாகப் பாதிப்பது ஏற்கனவே அறியப்பட்டதே. மிகவும் பாதிக்கப்பட்ட தாவரங்களில் ஒன்றான ஆஸ்திரேலிய க்ராஸ்ட்ரீ, பல உள்ளூர் விலங்குகளுக்கு அடைக்கலம் மற்றும் வாழிடம் வழங்குகிறது. ஆரோக்கியமான காடுகளுடன் ஒப்பிடும்போது, டைபேக் பாதித்த பகுதிகளில் தாழ்வான புதர் பரப்பு 46% குறைவாகவும், வாழத் தகுந்த க்ராஸ்ட்ரீகள் 45% குறைவாகவும், வெற்று நிலம் 40% அதிகமாகவும் இருந்ததாக ஆய்வு கண்டறிந்தது.

டாக்டர் டாம் மான்ஸ்ஃபீல்டின் தலைமையிலான ஆராய்ச்சி குழு, பெர்தின் கிழக்கே உள்ள முந்தாரிங் ஷைரில் ஒரு ஆண்டு கால கள ஆய்வை மேற்கொண்டது. டைபேக்கால் பாதிக்கப்பட்ட பகுதிகளில் குவெண்டாக்களின் தோண்டும் செயல்பாடு 33% குறைவாக இருந்தது. இருந்தாலும், குவெண்டாக்கள் இந்தப் பகுதிகளுக்குள் வந்து தோண்டவே செய்கின்றன. எஞ்சியுள்ள க்ராஸ்ட்ரீகளையும் புதர்களையும் அவை வாழிடமாகப் பயன்படுத்தக்கூடும் என்பதை இது காட்டுகிறது. பூஞ்சை போன்ற உணவு ஆதாரங்கள் குறைந்தன என்பதற்கு உறுதியான சான்று கிடைக்கவில்லை. ஆனால் அடர்ந்த தாவரங்கள் இல்லாததால் குவெண்டாக்கள் வேட்டை விலங்குகளின் கண்ணில் எளிதில் படக்கூடும்; இதனால் அவை உணவு தேடும் நேரம் குறையலாம்.

குவெண்டாக்கள் 'சூழலியல் பொறியாளர்கள்' எனப்படும் அளவுக்கு முக்கியமானவை. அவை தோண்டும்போது மண் புரட்டப்படுகிறது; நீர் நிலத்துக்குள் ஊடுருவுகிறது; விதைகளும் பூஞ்சைகளும் பரவுகின்றன. வாழிடத் தரக்குறைவால் அவற்றின் செயல்பாடு குறைவதால், சூழலியல் மீது தொடர்ச்சியான விளைவுகள் ஏற்படலாம். டாக்டர் மான்ஸ்ஃபீல்ட், க்ராஸ்ட்ரீக்களை பாதுகாப்பது மற்றும் செயற்கை அடைக்கலங்களை அறிமுகப்படுத்துவதன் மூலம் வாழிடம் மேம்படுத்தல் முக்கியத்துவம் வாய்ந்தது என்று வலியுறுத்தினார்.

டைபேக்கை நிர்வகிக்கவும் வாழிடங்களை மீட்டெடுக்கவும் இந்த கண்டுபிடிப்புகள் நடைமுறை வழிகாட்டுதல்களை வழங்குகின்றன. மீளமைப்பு மற்றும் விலங்கு நட்பு தோட்டங்கள் போன்ற உள்ளூர் முயற்சிகள், குவெண்டாக்கள் மீது டைபேக்கின் எதிர்மறை விளைவுகளை குறைக்கக்கூடும். டாக்டர் மான்ஸ்ஃபீல்ட், டைபேக்கை எதிர்க்கக்கூடிய தாவரங்களை அடையாளம் காணவும், மேலும் நோய் பரவலைத் தடுக்கவும் வேண்டியதன் அவசியத்தை வலியுறுத்தினார்.