வேர்டிலில் 99% வெற்றி பெறும் கணிதவியல் உத்தி கண்டறிந்த ஆய்வாளர்கள்

நியூயார்க் மாநிலப் பல்கலைக்கழகமான பிங்காம்டன் பல்கலைக்கழக ஆய்வாளர்கள் ஒரு புதிய உத்தியை உருவாக்கியுள்ளனர். சாத்தியமான பதிலை விரைவாக யூகிப்பதற்குப் பதிலாக, 'தகவல் கோட்பாடு' எனும் கணிதத் துறையை இது பயன்படுத்துகிறது. இந்த உத்தி, சிமுலேஷன்களில் வேர்டில் புதிர்களில் 99%-ஐ தீர்த்தது.

வேர்டிலில், வீரர்களுக்கு மறைந்திருக்கும் ஐந்து எழுத்து வார்த்தையைக் கண்டறிய ஆறு வாய்ப்புகள் வழங்கப்படுகின்றன. ஒரு எழுத்து இல்லை, உள்ளது ஆனால் தவறான இடத்தில் உள்ளது, அல்லது சரியாக உள்ளது என்பதைக் காட்ட ஒவ்வொரு யூகமும் சாம்பல், மஞ்சள் அல்லது பச்சை நிறத்தில் காட்டப்படும். உதவிப் பேராசிரியர் காங்யு "பீட்டர்" வூ தலைமையிலான ஆய்வுக் குழு, நிச்சயமின்மையை அளவிடும் வழியான 'ஷானன் என்ட்ரோபி' எனும் கருத்தாக்கத்தைப் பயன்படுத்தியது. இது பதிலாக இருக்க வாய்ப்புள்ள யூகங்களைத் தேடுவதற்குப் பதிலாக, மீதமுள்ள சாத்தியக்கூறுகளில் அதிகமானவற்றை நீக்கும் யூகங்களைத் தேடுகிறது.

"ஒரு யூகம் மிக வாய்ப்புள்ள பதிலாக இருக்க வேண்டியதில்லை; அது தகவல் அளிப்பதாக மட்டும் இருந்தால் போதும்," என பிங்காம்டன் பல்கலைக்கழக முனைவர் பட்ட மாணவர் டொனால்ட் ஸ்டீஃபன்ஸ் தெரிவித்தார். இதுவே இக்கட்டுரையின் நுணுக்கமான ஆனால் முக்கியமான நுண்ணறிவு. ஷானன் என்ட்ரோபியைப் பயன்படுத்துவதன் மூலம், சரியாக இருப்பதற்கான நிகழ்தகவை விட, எதிர்பார்க்கப்படும் நிச்சயமின்மைக் குறைப்பை அதிகரிப்பதை நோக்கமாகக் கொள்கிறது. இது குறைந்த யூகங்களில் புதிரைத் தீர்க்க வழிவகுக்கும்.

சிமுலேஷன்களில், தகவல் கோட்பாட்டு முறை வேர்டில் புதிர்களில் 99%-ஐ தீர்த்தது. அடிக்கடி பயன்படுத்தப்படும் A, E, R போன்ற எழுத்துகளை மையமாகக் கொண்ட வழக்கமான உத்தி 90%-ஐ மட்டுமே தீர்த்தது. உண்மையான விளையாட்டில் இந்த உத்தியைப் பயன்படுத்த ஒரு தனி ஸ்கிரிப்ட் அல்லது நிரலை இயக்க வேண்டும். ஒவ்வொரு யூகத்திற்குப் பிறகும், வீரர் வேர்டிலின் நிற-குறியீட்டு பின்னூட்டத்தை நிரலில் உள்ளிடுகிறார்; அது அதிக தகவலை அளிக்கும் அடுத்த யூகத்தைக் கணக்கிடும்.

இந்த வேலை, தகவல் கோட்பாட்டை உண்மையான பிரச்சினையைத் தீர்க்கப் பயன்படுத்தும் வழியை நிரூபிக்குமாறு வூ மாணவர்களுக்கு அளித்த வகுப்பறைப் பணியாகத் தொடங்கியது. பின்னர் இது 'சால்விங் வோர்டல் யூசிங் இன்·பர்மேஷன் தியரி' எனும் தலைப்பில் நார்த்-ஈஸ்ட் ஜர்னல் ஆஃப் காம்ப்ளக்ஸ் சிஸ்டம்ஸ் இதழில் கட்டுரையாக வெளியிடப்பட்டது.