மூளை வகைப்படுத்தல்: புலன் தகவல் மட்டுமல்ல, உடல் தேவையும் காரணம்

ஒளி நம் கண்களில் விழும் போதும், ஒலி அலைகள் காதுகளில் மோதும் போதும், மணம், சுவை, தொடு உணர்வு என ஒவ்வொரு கணமும் மூளைக்கு ஏராளமான புலன் தகவல்கள் வந்து குவிகின்றன. இந்தத் தகவல்களை பொருள்கள், மனிதர்கள், கருத்துகள், உணர்ச்சிகள் என சுருக்கும் செயல்பாட்டை வகைப்படுத்துதல் (categorization) என்கிறோம். பாரம்பரிய நரம்பியல் கருத்துப்படி, இது புலன் செயலாக்கத்தின் இறுதிக் கட்டமே. மூளை செயலற்று தகவல்களைப் பெற்று, நினைவகத்தில் சேமிக்கப்பட்ட மாதிரிகளுடன் ஒப்பிட்டு, கோப்பு அலமாரியில் தேடுவது போல வகைப்படுத்துகிறது என்பதே இந்தக் கருத்து. ஆனால் இது நடைமுறை நெகிழ்வுத்தன்மையை விளக்கவில்லை. பகல் நேரத்தில் திறந்தவெளியில் கேட்கும் ஒரு தாள ஒலி புறாவின் பறத்தலாகத் தெரிகிறது. அதே ஒலி இருண்ட சந்தில் இரவில் கேட்டால் ஒரு அந்நியரின் காலடி ஓசையாகத் தோன்றுகிறது.

நேச்சர் ரிவியூஸ் நியூரோசயின்ஸ் இதழில் புதிய கட்டமைப்பு ஒன்று வெளியானது. நார்த்தீஸ்டர்ன் பல்கலைக்கழக நரம்பியல் விஞ்ஞானி லிசா ஃபெல்ட்மேன் பாரெட் மற்றும் மாசசூசெட்ஸ் தொழில்நுட்பக் கழக (MIT) விஞ்ஞானி எர்ல் மில்லர் இதை இணைந்து எழுதியுள்ளனர். புலன்கள் மற்றும் நினைவகத்தை மட்டுமின்றி, உடலின் உடனடித் தேவைகள் மற்றும் ஆற்றல் தேவைகளையும் கணக்கில் கொண்டு, மூளை ஒவ்வொரு கணமும் வகைகளை மறுகட்டமைக்கிறது என்று அவர்கள் வாதிடுகின்றனர். வகைகள் புறநிலை உண்மையை பிரதிபலிக்கவில்லை என்பது அவர்களின் கருத்து. மாறாக, உடலின் உயிர்வாழ்வுத் தேவைகளுக்காக மூளையே அவற்றை உலகின் மீது திணிக்கிறது. திரண்ட புலன் தகவலை விட, மூளையின் முன்கணிப்புகளே நாம் உணரும் உலகை வடிவமைக்கின்றன. வகைப்படுத்துதல் மூளையின் ஒரு குறிப்பிட்ட பகுதியில் மட்டும் நடைபெறாமல், முழு நரம்பு மண்டலம் முழுவதும் பரவியிருக்கிறது என்றும் இக்கட்டமைப்பு கூறுகிறது.

இந்தக் கட்டமைப்பு இருவரின் முந்தைய ஆய்வுகளையும் இணைக்கிறது. மில்லர் ஆய்வு செய்வது ப்ரெடிக்டிவ் கோடிங் எனும் மாடல். அடுத்து என்ன நடக்கும் என்பதை முன்கூட்டியே கணிக்கும் ஃபீட்பேக் சிக்னல்களை மூளை தொடர்ந்து உருவாக்குகிறது. இவை பொதுவாக வெளியிலிருந்து வரும் ஃபீட்ஃபார்வர்ட் புலன் சிக்னல்களை மிஞ்சி நிற்கும். இவ்விரண்டுக்கும் இடையே பொருந்தாமை ஏற்படும்போது, முன்கணிப்புப் பிழை உருவாகிறது. இது சில நேரங்களில் ஆச்சரியமாக உணரப்படுகிறது. பாரெட் ஆய்வு செய்வது அலோஸ்டேசிஸ் (allostasis) — உடல் தன் ஆற்றல் பயன்பாட்டை முன்கூட்டியே கட்டுப்படுத்தும் விதம். பயம் போன்ற உணர்ச்சிகள் முன்கணிப்பு 'செயல் திட்டங்கள்' என்று அவர் கூறுகிறார். அதிகரித்த இதயத் துடிப்பு, வேகமான மூச்சு, இறுக்கமான தசைகள் — ஒரு நாய் துரத்தும் சூழலுடன் இணைந்தால் — 'பயம்' என வகைப்படுத்தப்படுகிறது. இது போராடு அல்லது ஓடு (fight-or-flight) நடத்தையைத் தூண்டுகிறது. இது பிறப்பிலிருந்தே நிலையான சுற்றுகளில் பதிந்திருப்பதாக முன்பு கருதப்பட்டதற்கு மாறானது.

2025ஆம் ஆண்டு பாரெட் தான் முதலில் மில்லரை அணுகி, தங்கள் கருத்துகளை ஒன்றிணைத்து கூட்டாக ஒரு கட்டுரை எழுத முன்வந்தார். இந்த ஆய்வில் ஈடுபடாத மேரிலாந்து பல்கலைக்கழக நரம்பியல் விஞ்ஞானி லூயிஸ் பெசோவா, இக்கட்டமைப்பை 'வகைப்படுத்தல் குறித்த புதிய பார்வை' என்று வர்ணித்தார். உடலின் ஆற்றல் தேவைகளைப் பேணுவதை வகைகளை உருவாக்கும் அடிப்படையாகக் கருதும் இக்கருத்தை 'தொடர்ந்து ஆராய வேண்டியது மிக முக்கியம்' என்றும் அவர் குறிப்பிட்டார்.