செப்டம்பர் 11 நினைவுகள்: நம்பிக்கையுடன் இருந்தாலும் அடிக்கடி தவறு

2001 செப்டம்பர் 11 தாக்குதல்களுக்குப் பின் சில நாட்களுக்குள் அமெரிக்கர்களின் நினைவுகளை ஆய்வு செய்யத் தொடங்கிய ஆராய்ச்சியாளர்கள், தங்கள் ஆய்வை 'ஜர்னல் ஆஃப் எக்ஸ்பெரிமென்டல் சைக்காலஜி: ஜெனரல்' இதழில் வெளியிட்டனர். தாக்குதல்களைப் பற்றி எவ்வாறு அறிந்தார்கள், யாருடன் இருந்தார்கள், என்ன செய்துகொண்டிருந்தார்கள் போன்ற விவரங்களை மக்கள் நினைவுகூர்கின்றனர். அவற்றில் சுமார் 40 சதவீதம், அதே நபர்கள் அப்போது தெரிவித்ததோடு பொருந்தவில்லை என ஆராய்ச்சியாளர்கள் தெரிவிக்கின்றனர்.

வில்லியம் ஹர்ஸ்ட் தலைமையிலான குழு, தாக்குதலுக்குப் பின் சில நாட்களுக்குள் அமெரிக்கா முழுவதும் உள்ள சில ஆயிரம் பேரிடம் அவர்களின் நினைவுகளைக் கேட்டது. பின்னர் அதே நபர்களிடம் ஒரு ஆண்டு, மூன்று ஆண்டுகள், பத்து ஆண்டுகள் கழித்து மீண்டும் விசாரித்தது. தற்போது கால் நூற்றாண்டுக்குப் பின் அந்தக் குழுவினரின் நினைவுகளைச் சேகரித்து வருகிறது. வெறும் ஒரு ஆண்டுக்குப் பின்னரே, மக்கள் கூறிய விவரங்களில் சுமார் 40 சதவீதம் அவர்களின் ஆரம்ப அறிக்கைகளோடு பொருந்தவில்லை; இருப்பினும் பங்கேற்பாளர்கள் தங்கள் நினைவுகள் சரியானவை என்ற மிகுந்த நம்பிக்கையுடன் இருந்தனர்.

சில சந்தர்ப்பங்களில் இந்த தவறுகள் குறிப்பிடத்தக்கவை: ஒருவர் தொடக்கத்தில் தாக்குதலைப் பற்றி கேள்விப்பட்டபோது வேலையில் இருந்ததாகக் கூறினார்; ஆனால் ஒரு ஆண்டுக்குப் பின் ரயிலில் இருந்ததாகக் கூறினார். மற்றொருவர் தொடக்கத்தில் தன் கணவருடன் இருந்ததாகக் கூறி, ஒரு ஆண்டுக்குப் பின் தன் மகனுடன் இருந்ததாக நினைவுகூர்ந்தார். ஒரு ஆண்டுக்குப் பின் ஒரு தவறான நினைவு உறுதியானதும், அது தவறாக இருந்தாலும் பிற்கால நேர்காணல்களில் மாறாமல் நிலைத்திருக்கும் போக்கை ஆராய்ச்சியாளர்கள் கண்டறிந்தனர்.

இதுபோன்ற 'ஃப்ளாஷ்பல்ப் நினைவுகள்' செப்டம்பர் 11க்கு மட்டும் உரியவை அல்ல என ஆராய்ச்சியாளர்கள் தெரிவிக்கின்றனர். 1970களில் நடத்தப்பட்ட ஒரு கணக்கெடுப்பில், மார்ட்டின் லூதர் கிங் ஜூனியர் படுகொலை பற்றிய ஃப்ளாஷ்பல்ப் நினைவு கறுப்பின அமெரிக்கர்களில் 75 சதவீதம் பேருக்கு இருந்தது. வெள்ளையின அமெரிக்கர்களில் இது 32 சதவீதம் பேருக்கு மட்டுமே இருந்தது. இளவரசி டயானாவின் மரணம் பற்றிய ஃப்ளாஷ்பல்ப் நினைவு பெரும்பாலான பிரிட்டிஷ் மக்களுக்கு உள்ளது, ஆனால் பெரும்பாலான இத்தாலியர்களுக்கு இல்லை.

செப்டம்பர் 11 குறித்த ஃப்ளாஷ்பல்ப் நினைவு கொண்ட அமெரிக்கர்களை, அது இல்லாதவர்களை விட வலுவான அமெரிக்க அடையாளம் கொண்டவர்களாக மக்கள் கருதுகின்றனர் என ஆராய்ச்சியாளர்கள் கண்டறிந்தனர். அந்த நினைவை இழப்பது, தாக்குதலையே மறப்பதை விட பெரிய அடையாள இழப்பாக மக்கள் கருதுகின்றனர்.