மேற்கு அமெரிக்க நீர் நெருக்கடியை மோசமாக்கும் பெரும் மாசுபடுத்திகள்

உலகின் மிகப்பெரிய புதைபடிவ எரிபொருள் மற்றும் சிமெண்ட் உற்பத்தியாளர்களில் ஒரு சிறிய குழுவின் உமிழ்வுகளே இதற்குக் காரணம் என காம்யூனிகேஷன்ஸ் எர்த் அண்ட் என்வைரன்மென்ட் இதழில் வெளியான ஆய்வு தெரிவிக்கிறது. கலிபோர்னியாவின் சென்ட்ரல் வேலி பகுதியில் 2003-2024 காலகட்டத்தில் ஏற்பட்ட காலநிலை சார்ந்த நிலத்தடி நீர் இழப்பில், மூன்றில் ஒரு பங்குக்கு இவை காரணமாகியுள்ளன. இதே உமிழ்வுகள், அமெரிக்காவின் மிகப்பெரிய நீர்த்தேக்கமான லேக் மீட்டை நிரப்பும் அளவுக்கு, மேற்குப் பகுதியின் வசந்தகால மலை பனிப்படலத்தைக் குறைத்துள்ளன.

எண்ணெய், எரிவாயு, நிலக்கரி, சிமெண்ட் ஆகியவற்றை உலகிலேயே அதிக அளவில் உற்பத்தி செய்யும் 122 நிறுவனங்களை உள்ளடக்கிய 'கார்பன் மேஜர்ஸ்' குழுவை இந்த ஆய்வு மையமாகக் கொண்டது. 105 டிகிரி மேற்கு தீர்க்கரேகைக்கு மேற்கே உள்ள மேற்கு அமெரிக்கப் பகுதியில் ஏற்பட்ட நீர் நெருக்கடியில், இந்த நிறுவனங்களின் உமிழ்வுகளால் எவ்வளவு பங்கு உள்ளது என்பதை மதிப்பிட ஆய்வாளர்கள் இரு முறைகளைப் பயன்படுத்தினர். ஒன்று எளிய விகிதாசாரக் கணக்கீடு; மற்றொன்று இயற்பியல் சிமுலேஷன்களை அடிப்படையாகக் கொண்ட விரிவான முறை. இரண்டு முறைகளும் ஒரே மாதிரியான முடிவுகளைத் தந்தன.

1950ஆம் ஆண்டு முதல், கார்பன் மேஜர்ஸ் நிறுவனங்களின் உமிழ்வுகள் இப்பகுதியில் வெப்பகால நதி நீரோட்டத்தை 6% குறைத்துள்ளன. நீர்ப்பாசனத் தேவையை 2.4% உயர்த்தியுள்ளன. இவை இரண்டும் சேர்ந்து, இப்பகுதியில் பதிவான மனிதனால் ஏற்பட்ட காலநிலை மாற்றத்தில் 40% முதல் 64% வரையிலான பங்களிப்பைக் கொண்டுள்ளன. இதே உமிழ்வுகள், மேற்குப் பகுதி முழுவதும் வசந்தகால மலை பனிப்படலத்தில் 15% வீழ்ச்சியை ஏற்படுத்தியுள்ளன. இது ஆண்டுதோறும் சுமார் 35 பில்லியன் கன மீட்டர் பனி இழப்பிற்குச் சமம். பசிபிக் வடமேற்குப் பகுதியும் கலிபோர்னியாவும் மிக அதிகமாகப் பாதிக்கப்பட்டுள்ளன; அவை முறையே 27.0 மற்றும் 5.1 கன கிலோமீட்டர் பனிப்படலத்தை இழந்துள்ளன.

வெப்பமயமாதல் பருவகாலங்களையும் மாற்றியமைத்துள்ளது. நதிகளின் உச்சபட்ச நீரோட்டம் சராசரியாக 5.6 நாட்கள் முன்னதாகவே வந்துவிடுகிறது. வாஷிங்டனின் காஸ்கேட் மலைத்தொடரின் மேற்குச் சரிவுகளில் இது 30 நாட்கள் வரை முன்னதாக நிகழ்கிறது. மேல் கொலராடோ நதிப் படுகையில், குளிர்காலம் மற்றும் வெப்பகாலம் ஆகிய இரண்டிலும் நதிகள் அதிக வறட்சியடைந்துள்ளன.

விகிதாசார முறை பனிப்படல இழப்பை அதிகமாக மதிப்பிடுவதாகவும், பயிர் நீர்த் தேவையைக் குறைவாக மதிப்பிடுவதாகவும் ஆய்வாளர்கள் தெரிவிக்கின்றனர். எனினும், விரிவான முறையைப் போலவே இதுவும் ஒத்த முடிவுகளையே தந்தது. புதைபடிவ எரிபொருள் உற்பத்தியாளர்களுக்கு எதிராக வழக்குகள் தொடரும், காலநிலை சட்டங்களை உருவாக்கும் மாநிலங்களுக்கும் மாவட்டங்களுக்கும் இதுபோன்ற ஆதாரங்கள் தேவை. குறிப்பிட்ட நிறுவனங்களின் உமிழ்வுகளை, குறிப்பிட்ட இடங்களில் ஏற்பட்ட நீர் இழப்புகளுடன் இணைக்கும் ஆதாரம் இதுவாகும்.