பூனை சிறுநீரில் மறைந்திருக்கும் வேதி அடையாள அட்டை

ஒரு விலங்கு விட்டுச்செல்லும் வாசனைக் குறி, அதை விட்டுச்சென்றது யார் என்பதை அடையாளம் காட்ட வேண்டும். ஆனால் வாசனையை உருவாக்கும் மூலக்கூறுகள் வெளியேறிய பிறகு ஆவியாகி, சிதைந்து, மாறிவிடுகின்றன. ஜப்பான், ஜெர்மனி, ஸ்பெயின் ஆகிய நாடுகளைச் சேர்ந்த ஆராய்ச்சியாளர் குழு ஒன்று, ஜப்பானின் இவாட்டே பல்கலைக்கழகத்தின் தலைமையில், வீட்டுப் பூனைகளில் இதற்கான ஒரு பதிலைக் கண்டறிந்துள்ளது. இந்த ஆய்வு கரண்ட் பயாலஜி என்ற அறிவியல் இதழில் வெளியானது.

பூனைகளால் ஒவ்வொரு பூனையின் சிறுநீர் மணத்தையும் வேறுபடுத்தி அறிய முடியும் என்பதை ஆராய்ச்சியாளர்கள் முதலில் உறுதி செய்தனர். ஒரே சிறுநீர் மாதிரியை மீண்டும் மீண்டும் காட்டும்போது பூனைகள் அதை முகர்வது படிப்படியாகக் குறைந்தது, ஆனால் வேறு பூனையின் சிறுநீர் வந்தபோது ஆர்வம் மீண்டும் அதிகரித்தது. மாதங்கள் கழித்தும், முன்பே பழக்கமான சிறுநீருக்கு பூனைகள் குறைவாகவே பதிலளித்தன. வாசனையை ஆராயும்போது பூனைகள் வாய் திறந்து முகரும் ஃப்ளேமன் எதிர்வினையை, தங்களின் சொந்த சிறுநீரைவிட அறிமுகமில்லாத சிறுநீருக்கு அதிகமாகக் காட்டின. இந்த எதிர்வினையைத் தடயமாகக் கொண்டு, ஆராய்ச்சிக் குழு சிறுநீரின் கொழுப்புப் பகுதியில் உள்ள 13 கிளைச் சங்கிலி கொழுப்பு அமிலங்களை (BFA) கண்டறிந்தது. இவை பாலூட்டிகளின் கழிவுகளில் இதற்கு முன் பதிவாகியிராதவை.

ஒவ்வொரு பூனையும் இந்த 13 சேர்மங்களின் தனித்துவமான கலவையையும் ஒப்பீட்டு அளவையும் கொண்டிருந்தது. பூனைகளுக்கிடையே இந்த அமைப்பு வெவ்வேறாக இருந்தாலும், ஒரே பூனையில் வெவ்வேறு நாட்களில் எடுத்த மாதிரிகளில் இது ஒப்பீட்டளவில் நிலையாக இருந்தது. மற்ற சிறுநீர் வாசனை மூலக்கூறுகளைவிட BFA மெதுவாக ஆவியானது. 25°C வெப்பநிலையில் வைக்கப்பட்ட மாதிரிகளில், தனிப்பட்ட பூனையின் BFA அமைப்பு குறைந்தது 24 மணி நேரம் நிலைத்திருந்தது. சிறுநீரின் மற்ற கொழுப்புப் பகுதிகளை மாற்றாமல் BFA பகுதியை மட்டும் ஆராய்ச்சியாளர்கள் மாற்றியபோது, முந்தைய மாதிரிக்குப் பழகிய பூனைகள் மாற்றப்பட்ட மாதிரியை அதிகமாக முகர்ந்தன. இது அவை மாற்றத்தை உணர முடியும் என்பதை உறுதிசெய்தது.

பரிசோதிக்கப்பட்ட மற்ற திசுக்களில் இல்லாத BFA, சிறுநீரக திசுவில் மட்டும் காணப்பட்டது. இது சிறுநீரகத்தின் வெளிப்புற அடுக்கான ரீனல் கார்ட்டெக்ஸில் உள்ள கொழுப்புத் துளிகளுக்குள், நடுநிலைக் கொழுப்புகளுடன் சேமிக்கப்பட்டிருந்தது. பூனைகளின் சிறுநீரகத்தில் இதுபோன்ற ஏராளமான கொழுப்புத் துளிகள் உள்ளன என்பது நூறு ஆண்டுகளுக்கும் மேலாகத் தெரிந்திருந்தாலும், அவற்றின் பயன் இதுவரை புரியவில்லை. "இவற்றின் ஒரு பணி, சிறுநீரில் நிலையான வேதி அடையாளத்தைத் தக்கவைப்பதாக இருக்கலாம் என்று எங்கள் ஆய்வு கூறுகிறது" என்று இந்த ஆய்வுக்குத் தலைமையேற்ற இவாட்டே பல்கலைக்கழகத்தின் பேராசிரியர் மசாவோ மியாசாகி தெரிவித்தார்.

சிங்கம், புலி, சிறுத்தை, ஜாகுவார், லிங்க்ஸ் மற்றும் இரியோமோட்டே பூனை ஆகியவற்றின் சிறுநீரிலும் சிறுநீரகக் கொழுப்புத் துளிகளிலும் BFA தொடர்பான சேர்மங்களை ஆராய்ச்சியாளர்கள் கண்டறிந்தனர். இனத்துக்கு இனம் இந்த அமைப்பு வேறுபட்டது. இரியோமோட்டே பூனைக்கும் ஜப்பானின் சுஷிமா சிறுத்தைப் பூனைக்கும் இடையேயும் வேறுபாடு இருந்தது. காட்டுப் பூனைகள் உண்மையிலேயே BFA வேதிப்பொருட்களைப் பயன்படுத்தி ஒருவரை ஒருவர் அடையாளம் காண்கின்றனவா என்பது இன்னும் தெரியவில்லை.