66 மில்லியன் ஆண்டுகள் பழமையான டைனோசர் எச்சத்தில் இறகு: பறவைகள் தப்பியதற்கான தடயம்

சுமார் 66 மில்லியன் ஆண்டுகளுக்கு முன், ஒரு பெரிய டைனோசர் -- அது டைரனோசாரஸ் ரெக்ஸ் அல்லது அதன் சிறிய இனமான நானோடைரனஸாக இருக்கலாம் -- ஒரு நீர்வாழ் பறவையை விழுங்கியது. அந்த உணவின் தடயம் புதைபடிவமான எச்சமாக (காப்ரோலைட்) பாதுகாக்கப்பட்டுள்ளது. டைனோசர் காலத்தில் இதுவரை கிடைத்த சிறந்த இறகு படிவம் இதுவே என விஞ்ஞானிகள் தெரிவிக்கின்றனர். இந்த ஆய்வு கரண்ட் பயாலஜி இதழில் வெளியிடப்பட்டுள்ளது.

"இது மிக அழகான, நன்கு பாதுகாக்கப்பட்ட இறகு, அதுவும் எதிர்பாராத ஓர் இடத்தில் கிடைத்துள்ளது. தொல்லுயிரியலின் இந்தப் பெரிய கேள்விக்கு விடை காண இது உதவலாம் என்பது மகிழ்ச்சி அளிக்கிறது," என சிகாகோ ஃபீல்ட் அருங்காட்சியகத்தின் ஜிங்மை ஓ'கானர் தெரிவித்தார். அவரே இந்த ஆய்வின் தலைமை ஆசிரியர். டைனோசரின் ஒரு கிளையான பறவைகளில், நியோர்னிதிஸ் எனப்படும் ஒரே ஒரு வம்சம் மட்டும் சிறுகோள் மோதலில் தப்பியது ஏன் என்பதே கேள்வி. இன்று வாழும் அனைத்து பறவை இனங்களும் அந்த வம்சத்திலிருந்தே தோன்றின; நெருங்கிய உறவினர்கள் அழிந்தனர்.

இந்தப் படிவத்தை 2016-இல் வாஷிங்டன் பல்கலைக்கழகத்தின் பர்க் அருங்காட்சியக ஆய்வாளர் டேவிட் டிமார் ஜூனியர் கண்டறிந்தார். மொன்டானா மாநிலத்தில் மீன் புதைபடிவங்களைச் சேகரித்துக் கொண்டிருந்தபோது அவருக்கு இது கிடைத்தது. சிவப்பு-பழுப்பு நிற சிறிய கல்லை கையால் பிடித்த கண்ணாடி மூலம் பார்த்தபோது, அதில் ஒரு சிறிய புதைபடிவ இறகு இருப்பதைக் கண்டார். 150 ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக அகழாய்வு நடந்தும், ஹெல் க்ரீக் அடுக்கில் இதுவரை இறகு எதுவும் கிடைத்திருக்கவில்லை. பின்னர் தெற்கு கலிபோர்னியா பல்கலைக்கழகத்தில் நடத்தப்பட்ட சிடி ஸ்கேனில், அதே கல்லில் இறகுகள், மீன் செதில்கள், ஹெஸ்பரோர்நிதிஃபார்ம் எனும் பறவையின் கால் எலும்புகள் ஆகியவை தெரியவந்தன.

ஹெஸ்பரோர்நிதிஃபார்ம் பறவைகள் பெரும்பாலும் பறக்க முடியாதவை. இன்றைய லூன் பறவைகளைப் போல, தமது சிறப்பு கால்களால் நீருக்கடியில் மூழ்கி வேட்டையாடக்கூடியவை. எச்சத்தில் கிடைத்த இறகுகள் இந்த இனத்தில் இதுவரை கிடைத்த முதல் இறகுகள். அவை நீரில் நீந்துவதற்கேற்ற தகவமைப்பைக் காட்டுகின்றன. ஹெஸ்பரோர்நிதிஃபார்மும் நியோர்னிதிஸும் நெருங்கிய உறவினர்களே. ஆனாலும் அவை தனித்தனி வம்சங்கள்; பெரும்பாலான கிரிடேசியஸ் பறவைகளைப் போலவே ஹெஸ்பரோர்நிதிஃபார்ம் வம்சமும் அழிந்தது.

நியோர்னிதிஸ் தப்பியதற்குக் காரணம் அவை நீர்நிலைகளைச் சார்ந்து வாழ்ந்ததால் சிறுகோள் மோதலுக்குப் பின் ஓரளவு பாதுகாப்பு கிடைத்திருக்கலாம் என்பது ஒரு கோட்பாடு. ஆனால் ஹெஸ்பரோர்நிதிஃபார்மும் நீரையே சார்ந்து வாழ்ந்தும் அழிந்துவிட்டது. எனவே வாழிடம் மட்டும் இந்த வேறுபாட்டை விளக்காது. இந்தப் பறவைகளுக்கு இருந்த இறகு வகை அல்லது அவை இறகுகளை உதிர்த்த விதம் -- இவையே கிரிடேசியஸ் காலத்தின் இறுதியில் சில பறவைகள் அழியவும் மற்றவை தப்பிக்கவும் காரணமாக இருந்திருக்கலாம் என ஓ'கானர் கூறினார்.