வட அட்லாண்டிக் ஆழ்கடலில் பதிந்த மனிதனின் கார்பன் அடையாளம்

புதைபடிவ எரிபொருட்களை எரிப்பதன் மூலம் வெளியேறும் கார்பன், வட அட்லாண்டிக் பெருங்கடலின் பெரும்பகுதியில் அளவிடக்கூடிய வேதியியல் அடையாளத்தை விட்டுச் சென்றுள்ளது. இது வளிமண்டலத்திலிருந்து வெகு தொலைவில் உள்ள ஆழ்கடல் நீரில் கூட காணப்படுகிறது என புதிய ஆய்வு ஒன்று கண்டறிந்துள்ளது. C-12, C-13 என அழைக்கப்படும் கார்பனின் இரு வடிவங்களான ஐசோடோப்புகளின் விகிதத்தில் ஏற்படும் மாற்றங்களை அளவிடுவதன் மூலம் விஞ்ஞானிகள் இதைக் கண்டறிந்தனர். நிலக்கரி, எண்ணெய், இயற்கை எரிவாயு எரிக்கப்படும்போது, வளிமண்டலத்தில் C-13 க்கும் C-12 க்கும் இடையிலான விகிதம் குறைகிறது. இந்த மாற்றம் 'சூயஸ் விளைவு' என அழைக்கப்படுகிறது; இது புதைபடிவ எரிபொருள் கார்பனை, இயற்கையாக ஏற்கெனவே சுழற்சியில் உள்ள கார்பனிலிருந்து வேறுபடுத்தி அறிய விஞ்ஞானிகளுக்கு உதவுகிறது.

ப்ரெமன் பல்கலைக்கழகத்தின் மேரும் (MARUM — கடல்சார் சுற்றுச்சூழல் அறிவியல் மையம்) நிறுவனத்தைச் சேர்ந்த எம்மா பவூ மற்றும் சகாக்கள், மரியா எஸ். மெரியன் ஆய்வுக் கப்பலில் 2017 மற்றும் 2018-ஆம் ஆண்டுகளில் மேற்கொள்ளப்பட்ட பயணங்களின்போது, வட அட்சரேகை 48 டிகிரிக்கு அருகில் சேகரிக்கப்பட்ட நீர் மாதிரிகளில் கார்பன் ஐசோடோப் விகிதங்களை பகுப்பாய்வு செய்தனர். ஜியோஃபிசிகல் ரிசர்ச் லெட்டர்ஸ் இதழில் வெளியான இந்த ஆய்வு, மனித செயல்பாட்டால் உருவாகும் வாயுவான சல்பர் ஹெக்சாஃப்ளூரைடு தொடர்பான முந்தைய அளவீடுகளையும் பயன்படுத்தியது. இந்த வாயு, ஒரு நீர்ப்பகுதி கடைசியாக மேற்பரப்புடன் தொடர்பு கொண்ட காலத்தை கணக்கிட உதவுகிறது.

ஆய்வுக் குழு பரிசோதித்த கிட்டத்தட்ட ஒவ்வொரு நீர்ப்பகுதியிலும் இந்த அடையாளத்தைக் கண்டறிந்தது; ஆனால் நீர் மேற்பரப்புடன் எவ்வளவு சமீபத்தில் தொடர்பு கொண்டது என்பதைப் பொறுத்து அதன் தீவிரம் மாறுபட்டது. இளம், மேற்பரப்புக்கு அருகிலான நீரில் இந்த அடையாளம் மிகத் தெளிவாக இருந்தது. வடகிழக்கு அட்லாண்டிக் ஆழ்கடல் நீர் போன்ற பழமையான நீர்ப்பகுதிகளில் இது மிகவும் பலவீனமாக இருந்தது அல்லது இல்லவே இல்லை. இந்த நீர்ப்பகுதி பல நூற்றாண்டுகளாக வளிமண்டலத்திலிருந்து தனிமைப்படுத்தப்பட்டிருக்கக்கூடும் என விஞ்ஞானிகள் கருதுகின்றனர். 'வட அட்லாண்டிக்கின் ஆழ்கடல் நீர்ப்பகுதிகளில் சூயஸ் விளைவு ஏற்கெனவே இவ்வளவு குறிப்பிடத்தக்க அளவில் இருப்பது எங்களை ஆச்சரியப்படுத்தியது' என எம்மா பவூ கூறினார்.

மேற்கு வட அட்லாண்டிக் நீரில் வேறு ஒரு அமைப்பு காணப்பட்டது. லாப்ரடோர் கடல் நீர் மற்றும் டென்மார்க் நீரிணை வழியாக ஆழ்கடலுக்குள் மூழ்கும் நீரோட்டங்களில் சூயஸ் விளைவு மாற்றமடைந்திருந்தது. தொழில்துறைக்கு முந்தைய நிலைகளுடன் ஒப்பிடும்போது, இந்த மாற்றம் சுமார் 0.3 முதல் 0.6 'பெர் மில்' அளவில் இருந்தது. லாப்ரடோர் கடலில் உள்ள ஒரு பெரிய சுழல் (eddy), தொழில்துறைசார் கார்பன் அடையாளத்தை 2,000 மீட்டர் (6,562 அடி) ஆழம் வரை கொண்டு சென்றதையும் ஆய்வுக் குழு கண்டறிந்தது.

இதே வேதியியல் மாற்றம், சுற்றியுள்ள கடல் நீரிலிருந்து கார்பனைப் பயன்படுத்தி தமது ஓடுகளை உருவாக்கும் நுண்ணிய கடல் உயிரினங்களான ஃபோராமினிஃபெராவின் ஓடுகளிலும் பதிவாகி வருகிறது. இவற்றின் எச்சங்கள் கடல் தளத்தில் படிந்து வருகின்றன. கடல் தளம் இவ்வாறு மனித செயல்பாட்டின் அடையாளங்களை பதிவு செய்கிறது என இணை ஆசிரியர் ஸ்டீபன் முலிட்சா தெரிவித்தார். இது ஆந்த்ரோப்போசீன் (Anthropocene) எனப்படும் புதிய புவியியல் காலகட்டத்தின் தொடக்கத்தைக் குறிக்கிறது என்றும் அவர் கூறினார். இந்த எல்லை எவ்வளவு தெளிவாக வரையறுக்கப்படும் என்பது, எதிர்காலத்தில் வெளியேறும் கார்பன் டை ஆக்சைடு அளவைப் பொறுத்தே அமையும் என்றும் அவர் கூறினார்.