பீட்டர்மேன் பனிப்பாறையிலிருந்து பிரிந்த பெரும் பனிக்கட்டி தீவை மோதியும் தப்பியது

கிரீன்லாந்தின் பீட்டர்மேன் பனிப்பாறையிலிருந்து ஆகஸ்ட் மாதம் பிரிந்த 29-சதுர-மைல் பனிக்கட்டி, ஒரு சிறிய பாறைத் தீவுடன் மோதியும் சிதையாமல் தப்பியது. முன்பு அதே பனிப்பாறையின் பிற பெரும் பனிக்கட்டிகளை இந்தத் தீவு உடைத்திருந்ததாக நாசா பூமி கண்காணிப்பகம் தெரிவித்துள்ளது. அமெரிக்க கன்னித் தீவுகளில் உள்ள செயின்ட் தாமஸ் அளவிற்கு நெருக்கமான இந்த பனிக்கட்டிப் பிளவு, 2020க்குப் பிறகு எந்த ஆர்க்டிக் பனிப்பாறையிலிருந்தும் ஏற்பட்ட மிகப்பெரிய பிளவு ஆகும்.

ஒட்டாவா பல்கலைக்கழகத்தில் பனியியல் முனைவர் பட்ட மாணவரான ஆடம் கார்போ, ஐரோப்பிய விண்வெளி முகமையின் செண்டினல்-1 செயற்கைக்கோள் திட்டத்தின் படங்களைப் பயன்படுத்தி ஆகஸ்ட் 4 அன்று இந்தப் பிளவை முதலில் அடையாளம் கண்டார். இந்தப் புதிய பனிக்கட்டி, சில நேரங்களில் 'ஐஸ் தீவு' என்றும் அழைக்கப்படுகிறது; இது பிரியும்போது 76 சதுர கிலோமீட்டருக்கும் சற்று அதிகமாக இருந்தது. இது 2012ல் ஏற்பட்ட 130 சதுர கிலோமீட்டர் பிளவுக்குப் பிறகு பீட்டர்மேனில் இருந்து பிரிந்த மிகப்பெரிய துண்டாகும். 2008ல் ஏற்பட்ட 31 சதுர கிலோமீட்டர் பிளவை விட இது பெரியது; ஆனால் 2010ல் ஏற்பட்ட 250 சதுர கிலோமீட்டருக்கும் சற்று அதிகமான பிளவை விடச் சிறியது. 'எதிர்பார்த்ததை விடச் சிறிய ஐஸ் தீவை உருவாக்கிய வேறு ஒரு விரிசலையே பிளவு பின்பற்றியது எங்களுக்கு ஆச்சரியமாக இருந்தது' என கார்போ தெரிவித்தார். பெரிய பிளவு ஏற்படுத்தும் என நினைத்த வேறு ஒரு விரிசலை விஞ்ஞானிகள் கவனித்து வந்ததாக அவர் குறிப்பிட்டார்.

ஆகஸ்ட் இறுதியில், பனிப்பாறையில் இரண்டு பெரிய விரிசல்கள் இன்னும் இருந்தன. இவை இறுதியில் சுமார் 94, 84 சதுர கிலோமீட்டர் கொண்ட கூடுதல் ஐஸ் தீவுகளை உருவாக்கும் என ஆராய்ச்சியாளர்கள் கருதுகின்றனர்; ஆனால் அது எப்போது நிகழும் என்பதை அவர்களால் கணிக்க முடியவில்லை. நிக்கல்ஸ் கல்லூரியின் பனியியல் நிபுணர் மாரி பெல்ட்டோ, நாசா மற்றும் அமெரிக்க புவியியல் ஆய்வு நிறுவனத்தின் லேண்ட்சாட் படங்களைப் பயன்படுத்தினார். இந்தப் புதிய பனிக்கட்டி பீட்டர்மேன் விரிகுடாவின் வழியாக நேர்ஸ் நீரிணை நோக்கி நகர்வதை அவர் கண்காணித்தார். முதல் வாரத்தில் இது நாளொன்றுக்கு சராசரியாக 3 கிலோமீட்டர் தூரம் பயணித்தது.

பின்னர் இந்தப் பனிக்கட்டி, விரிகுடாவை விட்டு வெளியேறும் பனியின் பாதையில் நேரடியாக அமைந்துள்ள சிறிய பாறைத் திட்டான ஜோ தீவை மோதியது. 2010ல் அங்கு நிகழ்ந்த இதேபோன்ற மோதல் ஒரு ஐஸ் தீவை இரண்டு துண்டுகளாகப் பிளந்தது. ஜேக்கப்ஷவன், ஹெல்ஹெய்ம் போன்ற பனிப்பாறைகளில் இருந்து வரும் பனிக்கட்டிகளை விட பீட்டர்மேன் பனிக்கட்டிகள் பொதுவாக மெலிதானவை, எளிதில் உடையக்கூடியவை. அண்டார்டிகாவிலிருந்து பிரியும் மாபெரும் பனிக்கட்டிகளை விடவும் இவை மிக மெலிதானவை. இது பிரிந்தபோது 150 மீட்டருக்கும் குறைவான தடிமன் கொண்டிருந்ததாக ஆராய்ச்சியாளர்கள் மதிப்பிட்டனர். 'ஜோ தீவுடன் இது மோதும்போது நாங்கள் கவனமாகக் கண்காணித்தோம்; மேலும் சிதையாமல் அது தப்பியதைக் கண்டு வியப்படைந்தோம்' என கார்போ தெரிவித்தார்.

காற்று மற்றும் மேற்பரப்பு நீரோட்டங்களால் தள்ளப்பட்டு, பனிக்கட்டி ஜோ தீவை விட்டு விலகி, நேர்ஸ் நீரிணை வழியாக தென்மேற்கு நோக்கி தொடர்ந்து செல்வதாக செயற்கைக்கோள் கண்காணிப்புகள் காட்டுகின்றன. இது தப்பியது என்பதால் என்றென்றும் சிதையாமல் இருக்கும் என்று அர்த்தமல்ல; அலைகள், காற்று, நீரோட்டங்கள், தொடர்ந்த உருகல் ஆகியவை பனியின் மீது கூடுதல் அழுத்தத்தை ஏற்படுத்தி, படிப்படியாக அதை சிறு துண்டுகளாக உடைக்கும். இவை கப்பல்கள், கடல்சார் உள்கட்டமைப்புக்கு அபாயத்தை ஏற்படுத்தக்கூடும்; உருகும்போது கடலுக்குள் நன்னீரையும் படிப்படியாக வெளியிடும்.