தாயின் வயது குழந்தையின் செல்களில் பதிவாகுவது எப்படி?

விலங்குலகின் பெரும்பகுதியில் - முதுகெலும்பில்லா உயிரினங்கள் முதல் யானைகள், முதன்மிகள், மனிதர்கள் வரை - தாயின் வயது, குழந்தையின் உடல் மற்றும் நடத்தை சிறப்பியல்புகளை பாதிக்க வல்லது. இதை அறிவியலாளர்கள் 'தாய் வயது விளைவுகள்' என அழைக்கின்றனர்; இவற்றில் பெரும்பாலானவை பாதகமான விளைவுகளே. இதன் உயிரியல் பொறிமுறையைக் கண்டறிய, மெரைன் பயாலஜிக்கல் லேபரட்டரி ஆய்வாளர்கள் விரைவாக இனப்பெருக்கம் செய்யும் சிறிய நீர்வாழ் உயிரினமான ரோட்டிஃபரைப் பயன்படுத்துகின்றனர்.

'முதுகெலும்பில்லா உயிரினங்கள் முதல் மனிதர்கள், யானைகள், பிற முதன்மிகள், பிற பாலூட்டிகள் வரை தாய் வயது விளைவுகள் மிக பொதுவானவை' என மெரைன் பயாலஜிக்கல் லேபரட்டரியின் பே பால் மையத்தில் பணிபுரியும் இணை விஞ்ஞானி கிறிஸ்டின் கிரிப்பிள் தெரிவித்தார். பட்டப்பின் விஞ்ஞானி அலிசா லிகுவோரி (தற்போது SUNY-நியூ பால்ட்ஸில் உதவிப் பேராசிரியர்) தலைமையிலான ஆய்வில், ஒரே ரோட்டிஃபர் இனத்தின் இரு மரபணு வகைகளில், தாய் வயது விளைவுகள் ஒவ்வொரு தலைமுறையிலும் அதிகரிக்கவில்லை என்றும், ஒரே தலைமுறையில் விரைவாக மாற்றியமைக்கப்பட முடியும் என்றும் கண்டறியப்பட்டது.

இந்த முறை, இந்த விளைவுகள் அதிக வயதுடன் தொடர்புடைய செல் சேதம் அல்லது டிஎன்ஏ பிறழ்வுகள் படிப்படியாகத் திரள்வதால் ஏற்படவில்லை என்பதைக் காட்டுகிறது - இது ஏற்கெனவே பலரும் நம்பிய கருத்து. மாறாக, ஹிஸ்டோன் மாற்றம் (histone modification) எனப்படும் எபிஜெனெடிக் பொறிமுறையே காரணம் என தெரிகிறது; இது டிஎன்ஏ வரிசையை மாற்றாமலேயே மரபணு வெளிப்பாட்டை இயக்கவோ நிறுத்தவோ செய்யும். இந்த ஹிஸ்டோன் மாற்றங்களே இந்த விளைவுகளை உருவாக்குகின்றனவா என கிரிப்பிளின் ஆய்வகம் தற்போது சோதித்து வருகிறது; தாயிடமிருந்தே பொதுவாகக் கடத்தப்படும் மைட்டோகாண்ட்ரியல் டிஎன்ஏவின் பங்கையும் அவர்கள் பரிசீலிக்கின்றனர்.

ஒரு ரோட்டிஃபர் இனத்தில், வயதான தாய்களின் குழந்தைகள் அதிக ஆயுட்காலம் கொண்டிருந்தன - இது ஒரு மரபணு பொறிமுறை சில நேரங்களில் வழக்கமான பாதக விளைவுகளிலிருந்து பாதுகாக்க முடியும் என்பதைக் காட்டுகிறது. இளம் வயதிலேயே பெரும்பாலான இனப்பெருக்கம் நடத்தும் ரோட்டிஃபர்கள் போன்ற உயிரினங்களில், முதுமையில் இயற்கைத் தேர்வின் அழுத்தம் குறைவதாலேயே இந்த விளைவுகள் தொடர்கின்றன என கிரிப்பிள் கருதுகிறார் - வயதான பெண்களால் ஏற்கெனவே பெரும்பாலான குழந்தைகள் பெறப்பட்டு விடுவதால், அந்த விளைவுகளைக் கட்டுப்படுத்த பரிணாம அழுத்தம் குறைவாகவே இருக்கிறது.