காட்டுத் தீ புகை துகள்கள் நினைத்ததை விட நீண்ட நேரம் காற்றில் தங்குகின்றன: பர்டியூ ஆய்வு

காட்டுத் தீ புகை, மாசு, நகர்ப்புற மூடுபனிக்குள் உள்ள கரிம மூலக்கூறுகள் ஒன்றையொன்று 'பிடித்துக்கொண்டு', அவை வளிமண்டலத்திலிருந்து ஆவியாவதை பெருமளவு தாமதப்படுத்துவதாக பர்டியூ பல்கலைக்கழக வேதியியல் பேராசிரியர் அலெக்சாண்டர் லாஸ்கின் தலைமையிலான ஆய்வு தெரிவிக்கிறது; இது ப்ரொசீடிங்ஸ் ஆஃப் தி நேஷனல் அகாடமி ஆஃப் சயின்சஸ் இதழில் வெளியானது. தற்போதைய வளிமண்டல மாதிரிகள், ஒரு கலவையில் சூழவுள்ள நூற்றுக்கணக்கான பிற மூலக்கூறுகளை கணக்கில் கொள்ளாமல், ஒரு இரசாயனத்தின் தனித்த ஆவியாகும் தன்மையை மட்டும் வைத்தே கணக்கிடுகின்றன.

லாஸ்கினின் ஆய்வகத்தில் உருவாக்கப்பட்ட புதிய நிறை நிறமாலைமானி நுட்பத்தைப் பயன்படுத்தி, உண்மையான உயிர்ப்பொருள் எரிப்பு புகை மற்றும் நகர்ப்புற மூடுபனியை பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் 33 சிக்கலான கலவைகளில் 1,500க்கும் மேற்பட்ட தனித்தனி இரசாயன வகைகளை குழு கண்காணித்தது. ஒரு இரசாயனத்தின் சொந்த குணங்களை விட, அதைச் சுற்றியுள்ள மூலக்கூறு சூழலே அது எவ்வளவு எளிதாக வெளியேறும் என்பதை பெரும்பாலும் தீர்மானித்தது. 'கண்ணாடி தட்டில் வாசனை திரவியத்தை தெளித்தால் அது விரைவாக மறைந்துவிடும். அதே வாசனையை தடிமனான கம்பளி சுவெட்டரில் தெளித்தால், துணி வாசனை மூலக்கூறுகளை பிடித்துவைப்பதால் அது நாட்கணக்கில் நிலைத்திருக்கும்' என லாஸ்கின் தெரிவித்தார். 'ஒரு ஏரோசல் கலவை கம்பளி சுவெட்டர் போலவே செயல்படுகிறது, தனித்திருந்தால் இருக்கும் நிலையை விட மூலக்கூறுகளை மிக வலிமையாக பிடித்து வைக்கிறது.'

இந்த 'மேட்ரிக்ஸ் விளைவு' ஆவியாதலை மூன்று முதல் ஐந்து மடங்கு அளவீட்டு அளவு வரை தாமதப்படுத்தியது; அதாவது, புகை விரைவாக மறைந்துவிடும் என கருதும் தற்போதைய மாதிரிகள், அது உண்மையில் வளிமண்டலத்தில் எவ்வளவு காலம் நீடிக்கிறது என்பதை குறைவாக மதிப்பிடக்கூடும். வெய்ஸ்மேன் அறிவியல் நிறுவனத்துடன் இணைந்து விளக்கக்கூடிய இயந்திரக் கற்றலையும், அமெரிக்க எரிசக்தித் துறையின் பசிபிக் வடமேற்கு தேசிய ஆய்வகத்துடன் இணைந்து வளிமண்டல மாதிரிகளையும் இயக்கி, இந்த விளைவு புகையின் நீடிப்பு, பரவல், மேக உருவாக்கம் ஆகியவற்றின் கணிப்புகளை கணிசமாக அதிகரிப்பதாக குழு நிரூபித்தது.

ஒவ்வொரு சேர்மத்தையும் தனித்தனியாக கருதாமல், ஆயிரக்கணக்கான மூலக்கூறுகளுக்கு இடையேயான தொடர்புகளை கணக்கில் கொள்ளும் இயந்திரக் கற்றல் மாடல்களை உருவாக்குவதே ஆய்வாளர்களின் அடுத்த இலக்கு; இது காற்றுத் தர கணிப்புகளை மேம்படுத்தவும், பொது சுகாதார அபாயங்களை மதிப்பிடவும், சுற்றுச்சூழல் தணிப்பு கொள்கைகளுக்கு வழிகாட்டவும் உதவும்.