முக்கிய மனநோய் மருந்தின் எடை அதிகரிப்புக்குப் பின்னால் உள்ள மூளைப் பாதையைக் கண்டறிந்த விஞ்ஞானிகள்

சிகிச்சைக்கு பதிலளிக்காத ஸ்கிசோஃப்ரினியாவுக்குப் பரவலாகப் பயன்படுத்தப்படும் மனநோய் எதிர்ப்பு மருந்தே க்ளோசாபின். இதனுடன் தொடர்புடைய கணிசமான எடை அதிகரிப்பை இயக்குவதாகத் தெரியும் ஒரு மூளை சிக்னலிங் பாதையை UT சவுத்வெஸ்டர்ன் மருத்துவ மையத்தின் ஆய்வாளர்கள் கண்டறிந்துள்ளனர். நேச்சர் கம்யூனிகேஷன்ஸ் இதழில் வெளியான இந்த முன்-மருத்துவ கண்டுபிடிப்புகள், மருந்தின் வளர்சிதை மாற்ற பக்க விளைவுகளைக் குறைப்பதற்கான சாத்தியமான வழியைச் சுட்டிக்காட்டுகின்றன.

"மற்ற மனநோய் எதிர்ப்பு மருந்துகளுக்குப் பலனளிக்காதவர்களுக்கு க்ளோசாபின் வாழ்க்கையையே மாற்றக்கூடியது." இதை UT சவுத்வெஸ்டர்னின் ஆய்வாளரும் மூத்த ஆசிரியருமான சென் லியூ கூறினார். ஆனால் அதன் வளர்சிதை மாற்ற பக்க விளைவுகள் நீண்டகால சிகிச்சையைக் கடினமாக்கக்கூடும் என அவர் மேலும் தெரிவித்தார். மருந்தின் விளைவுகளை மாதிரியாக்க, ஆய்வாளர்கள் பெண் எலிகளின் உணவில் க்ளோசாபினைச் சேர்த்தனர்; இது நோயாளிகளில் காணப்படும் சிகிச்சை வரம்பிற்குள் இரத்த அளவை உருவாக்கியது. 12 வாரங்களில், எலிகள் அதிகமாக, குறிப்பாக இரவில் உணவு உண்டன; கொழுப்பு அதிகரித்தது; கல்லீரலில் கொழுப்புத் தேக்க மாற்றங்கள் ஏற்பட்டன; குளுக்கோஸ் கட்டுப்பாடு பாதிக்கப்பட்டது.

பசி மற்றும் நிறைவை ஒழுங்குபடுத்தும் மூளையின் மெலனோகார்டின் அமைப்புடன் இந்த பதிலை ஆய்வுக் குழு தொடர்புபடுத்தியது. பரவென்ட்ரிக்குலர் ஹைபோதலாமஸ் எனப்படும் மூளைப் பகுதியில் உள்ள மெலனோகார்டின் 4 ஏற்பி (MC4R) வெளிப்படுத்தும் நியூரான்கள், இயல்பாகவே உணவு உண்ணுதலை அடக்குகின்றன. அதே செல்களில் உள்ள Kir7.1 எனப்படும் பொட்டாசியம் சேனல், மின்சார பிரேக் போல செயல்பட்டு, அது திறக்கும்போது அந்த சிக்னலை பலவீனப்படுத்துகிறது. க்ளோசாபின் மற்றும் மற்றொரு மனநோய் எதிர்ப்பு மருந்தான ரிஸ்பெரிடோன் ஆகியவை இந்த நியூரான்களின் செயல்பாட்டை அடக்கியதாக ஆய்வாளர்கள் கண்டறிந்தனர். ஆனால் எடை அதிகரிப்பை ஏற்படுத்தும் வாய்ப்பு குறைவான ஸிப்ராசிடோன் அவ்வாறு செய்யவில்லை. MC4R வெளிப்படுத்தும் நியூரான்களிலிருந்து Kir7.1 மரபணு அகற்றப்பட்டபோது, க்ளோசாபின் தூண்டிய எடை அதிகரிப்பு கணிசமாகக் குறைந்தது. ஆயினும் மற்றொரு மனநோய் எதிர்ப்பு மருந்தான ஒலான்சாபினுடன் எலிகள் தொடர்ந்து எடை அதிகரித்தன; இது வெவ்வேறு மருந்துகள் வெவ்வேறு வழிமுறைகள் மூலம் செயல்படுகின்றன என்பதைக் காட்டுகிறது.

க்ளோசாபினின் விளைவுகளை எதிர்கொள்ள ஆய்வாளர்கள் இரண்டு சிகிச்சைகளைச் சோதித்தனர். அரிய மரபணு பருமன் வகைகளுக்கு ஏற்கெனவே ஒப்புதல் பெற்ற MC4R-ஐ செயல்படுத்தும் மருந்தான செட்மெலனோடைட், க்ளோசாபின் சிகிச்சை பெற்ற எலிகளில் உணவு உட்கொள்ளலையும் எடையையும் குறைத்தது. ஏற்கெனவே பருமனாகிவிட்ட எலிகளில், சோதனை நிலையிலுள்ள Kir7.1 தடுப்பானான ML418, உணவு உட்கொள்ளல், எடை, கொழுப்பு அளவைக் குறைத்து, குளுக்கோஸ் சகிப்புத்தன்மையை மேம்படுத்தியது. "க்ளோசாபின் பல ஏற்பிகளில் செயல்படுகிறது; எனவே MC4R-Kir7.1 மட்டும் முழுக் காரணமல்ல" என லியூ கூறினார். இந்தப் பாதையை துல்லியமாக இலக்கு வைப்பது, மருந்தின் மனநல நன்மைகளை பலவீனப்படுத்தாமலேயே வளர்சிதை மாற்ற பக்க விளைவுகளை நிர்வகிக்க உதவக்கூடும் என அவர் மேலும் தெரிவித்தார்.