வட அட்லாண்டிக் ஆழ்கடலுக்கு லாப்ரடோர் கடல் அளிக்கும் ஆக்ஸிஜன் பாதை
லாப்ரடோர் கடல், வட அட்லாண்டிக் ஆழ்கடல் சூழலமைப்புகளுக்குத் தேவையான ஆக்ஸிஜனை வழங்குகிறது என கார்னெல் பல்கலைக்கழக ஆய்வு கண்டறிந்துள்ளது. கடல் நீரோட்ட வலிமையில் அதன் பங்கிலிருந்து இது முற்றிலும் வேறானது.
கிரீன்லாந்துக்கும் நியூஃபவுண்ட்லாந்துக்கும் இடையே அமைந்துள்ள லாப்ரடோர் கடல்தான், வட அட்லாண்டிக் பெருங்கடலின் பரந்த ஆழப் பகுதிகளில் வாழும் உயிரினங்களுக்கு ஆக்ஸிஜன் அளிக்கும் முதன்மை ஆதாரம் என கார்னெல் பல்கலைக்கழக ஆய்வாளர்கள் கண்டறிந்துள்ளனர். ஆகஸ்ட் 17, 2026 அன்று நேச்சர் ஜியோசயின்ஸ் இதழில் வெளியான இந்த ஆய்வு, தன் சொந்த நீரெல்லைக்கு அப்பாலும் உள்ள சூழலமைப்புகளின் உயிரியல் தேவைக்கு போதுமான ஆக்ஸிஜனை இந்தக் கடல் அளிப்பதைக் கண்டறிந்தது.
கடலின் முதன்மை நீரோட்ட அமைப்பான அட்லாண்டிக் மெரிடியனல் ஓவர்டர்னிங் சர்க்குலேஷன் (AMOC) நீர், லாப்ரடோர் கடலில் ஒரு சுழலில் திரும்பும்போது, ஆக்ஸிஜன் நிறைந்த மேற்பரப்பு நீர் ஆழ்நீருடன் கலக்கிறது. லாப்ரடோர் கடல் AMOC-ன் ஒட்டுமொத்த வலிமையில் பெரிதாக தாக்கம் செலுத்தாது என முந்தைய ஆய்வுகள் கண்டறிந்திருந்தாலும், ஆழ்கடலுக்கு ஆக்ஸிஜனைக் கொண்டு செல்வதில் அது முக்கியப் பங்கு வகிப்பதை புதிய ஆய்வு காட்டுகிறது.
'வட அட்லாண்டிக் ஆழ்கடலின் பரந்த பகுதிகளுக்குத் தேவையான ஆக்ஸிஜனை லாப்ரடோர் கடல் வழங்குவதைக் கண்டோம். எனவே இந்த ஆழ்கடல் சூழலமைப்புகளைத் தக்கவைக்க இது இன்றியமையாததாக இருக்கக்கூடும்' என கார்னெல் பல்கலைக்கழகத்தின் புவி மற்றும் வளிமண்டல அறிவியல் உதவிப் பேராசிரியர், முதன்மை ஆசிரியர் யுனா மில்லர் தெரிவித்தார். லாப்ரடோர் மற்றும் மேற்கு இர்மிங்கர் கடல்களின் கடல் தளத்தில் 60 ஆக்ஸிஜன் உணரிகளைப் பொருத்தி பல ஆண்டுகள் தொடர்ந்து அளவீடு செய்த முதல் முயற்சி இது. தரவில் உள்ள இடைவெளிகளை நிரப்ப இயந்திரக் கற்றல் முறையையும் குழு பயன்படுத்தியது.
பெரும்பாலான கடல் பகுதிகளில், வெவ்வேறு வெப்பநிலை, அடர்த்தி கொண்ட நீர் அடுக்குகள் ஒன்றுடன் ஒன்று கலப்பதில்லை. எனவே காற்றிலிருந்து வரும் ஆக்ஸிஜன் பெரும்பாலும் மேற்பரப்புக்கு அருகிலேயே தங்கிவிடும். ஆனால் லாப்ரடோர் கடலில் நீரோட்டங்கள் குளிர்ந்து அடர்த்தியாகி கீழே மூழ்குகின்றன, இதனால் ஆக்ஸிஜனும் கார்பனும் AMOC-ன் கீழ் கிளையாக அட்லாண்டிக்கின் ஆழ் உள்பகுதிக்குள் கொண்டு செல்லப்படுகின்றன.
லாப்ரடோர் கடல் நீர் ஆண்டுக்கு 27 டெராமோலுக்கும் அதிகமான ஆக்ஸிஜனை ஆழ்கடலுக்குக் கொண்டு செல்கிறது என ஆய்வாளர்கள் கணக்கிட்டுள்ளனர் - இது பூமியில் உள்ள அனைவரும் குறைந்தது இரண்டு மாதங்களுக்கு சுவாசிக்கப் போதுமான அளவு. இந்த அளவு, வட அட்லாண்டிக் ஆழ்கடல் முழுவதும் உள்ள நுண்ணுயிரிகள் மற்றும் விலங்குகளின் மதிப்பிடப்பட்ட சுவாச விகிதத்துடன் பொருந்துவதாகவும், ஆழ்கடல் உயிரினங்கள் லாப்ரடோர் கடலை நம்பியிருக்கின்றன என்பதற்கு இது வலுவான சான்றாகவும் அமைவதாக குழு தெரிவிக்கிறது.
