சிரிப்பு சிகிச்சை: நுரையீரல் நோயாளிகளுக்கு மூச்சுத்திணறலைக் குறைக்குமா?

ஸ்பெயினின் பார்சிலோனாவில் நடந்த ஐரோப்பிய சுவாச மருத்துவ சங்க (ERS) மாநாட்டில் ஒரு மருத்துவப் பரிசோதனை முடிவுகள் வழங்கப்பட்டன. நாள்பட்ட தடையுறு நுரையீரல் நோய் (COPD) உள்ளவர்களுக்கு, சிரிப்பு சிகிச்சை வழக்கமான சுவாசப் பயிற்சிகளைப் போலவே மூச்சுத் திணறலைக் குறைக்க உதவுவதாக இது கண்டறிந்தது. இந்தச் சோதனையில், வேண்டுமென்றே சிரிப்பதை ஒரு சுவாசப் பயிற்சியாகப் பயன்படுத்த நோயாளிகளுக்குக் கற்றுக்கொடுக்கப்பட்டது. இது வழக்கமான சுவாசப் பயிற்சி செய்த நோயாளிகள் மற்றும் இரண்டையும் செய்யாத நோயாளிகளுடன் ஒப்பிடப்பட்டது.

"COPD நோய் ஒரு கடுமையான நுரையீரல் நோய், இது சுவாசிப்பதைக் கடினமாக்குகிறது. இது உலகளவில் பல மில்லியன் மக்களைப் பாதிக்கிறது. ஊனமுற்றத்திற்கும் மரணத்திற்கும் இது முக்கிய காரணமாகவும் உள்ளது" என, முடிவுகளை வழங்கிய துருக்கியின் அங்காரா ஹசெட்டெப் பல்கலைக்கழக நர்சிங் பீடத்தின் விரிவுரையாளரும் நர்சுமான டாக்டர் கொன்சாகுல் ஆல்டன் கூறினார். "COPD நோயைக் கையாள்வதற்கு மருந்து மட்டும் போதாது. நோயாளிகளுக்கு அவர்களது அறிகுறிகள், நோயின் உடல் ரீதியான சுமை, உணர்ச்சி மற்றும் உளவியல் தாக்கம் ஆகியவற்றைச் சமாளிக்க ஒரு முழுமையான அணுகுமுறை தேவை" என்றும் அவர் தெரிவித்தார்.

துருக்கியின் அங்காரா பில்கென்ட் நகர மருத்துவமனையில் சிகிச்சை பெற்ற 63 COPD நோயாளிகளை இந்தச் சோதனை உள்ளடக்கியது. அவர்கள் மூன்று குழுக்களாகச் சமவாய்ப்பில் பிரிக்கப்பட்டனர். மூன்றில் ஒரு பங்கினர் சிரிப்பு சிகிச்சை பயின்றனர். மூன்றில் ஒரு பங்கினர் பர்ஸ்டு-லிப் சுவாசப் பயிற்சி பயின்றனர். மூக்கு வழியாக மூச்சை இழுத்து, மடித்த உதடுகள் வழியாக மெதுவாக வெளியேற்றும் இந்த நிறுவப்பட்ட நுட்பம், நோய்வாய்ப்பட்ட நுரையீரல்களில் சிக்கிய காற்றை வெளியேற்ற உதவும். மீதமுள்ள மூன்றில் ஒரு பங்கினர் எதுவும் செய்யவில்லை. சிரிப்பு சிகிச்சையில் தாளக் கைதட்டல் மற்றும் குரல் ஒலிகள் அடங்கும். மோட்டார் சைக்கிள் தொடங்குவது அல்லது சிங்கத்தின் கர்ஜனையைப் போன்ற விளையாட்டுத்தனமான சிரிப்புப் பயிற்சிகளும் இதில் உண்டு. சிரிப்பு தியானம், புன்னகையுடன் கூடிய அமைதியான சுவாசம் ஆகியவையும் அடங்கும். இரு பயிற்சிக் குழுக்களும் எட்டு வாரங்களுக்கு, வாரத்திற்கு மூன்று முறை, 30 நிமிடங்கள் பயிற்சி மேற்கொண்டனர். வீடியோ அழைப்புகள் மற்றும் குறுஞ்செய்திகள் மூலம் ஆதரவு அளிக்கப்பட்டது.

பயிற்சிக்குப் பின், எதுவும் செய்யாத குழுவை விட, சிரிப்பு சிகிச்சை மற்றும் பர்ஸ்டு-லிப் சுவாசப் பயிற்சி பெற்ற இரு குழுக்களுக்கும் மூச்சுத் திணறல் குறைவாக இருந்தது. ஒட்டுமொத்த ஆரோக்கியமும் சிறப்பாக இருந்தது. எனினும், அன்றாட கவனிப்பு தேவைப்பாட்டில் வேறுபாடு இல்லை. "பர்ஸ்டு-லிப் சுவாசப் பயிற்சியும் சிரிப்பு சிகிச்சையும், COPD நோயாளிகளின் மூச்சுத் திணறலின் தீவிரத்தை கணிசமாகக் குறைக்க முடியும். இந்த விளைவு, திட்டம் முடிந்து ஒரு மாதம் கழித்தும் நீடித்தது" என ஆல்டன் கூறினார். சிரிப்பு, சுவாசத் தசைகளுக்கு உடற்பயிற்சி அளித்து, ஆழமான உள்ளிழுப்பை ஊக்குவித்து, எண்டோர்பின் வெளியீட்டைத் தூண்டக்கூடும் என அவர் மேலும் தெரிவித்தார்.

இந்த ஆய்வில் ஈடுபடாத பார்சிலோனாவின் வால் ட்'எப்ரான் பல்கலைக்கழக மருத்துவமனையின் டாக்டர் மார்க் மிராவிட்லெஸ், இதை "சிறியது ஆனால் நன்கு நடத்தப்பட்ட ஆய்வு" என விவரித்தார். COPD நோயில் சிரிப்பு சிகிச்சையின் பின்னணி வழிமுறைகள் இன்னும் முழுமையாகப் புரியவில்லை என்றும், பெரிய அளவிலான, சர்வதேச அளவிலான ஆய்வுகள் தேவை என்றும் அவர் குறிப்பிட்டார்.