மனித இயக்குநரை விட வேகமாக இணைவு உலைத் தட்டு பிளாஸ்மாவைக் கட்டுப்படுத்தும் AI அமைப்பு

சில இணைவு அமைப்புகளில், சூரியனின் மையத்தை விட வெப்பமான பிளாஸ்மா, ஒரு விநாடியில் ஆயிரத்தில் சில பங்கு நேரத்திலேயே நிலையற்றதாக மாறக்கூடும். இது ஒரு மனித இயக்குநர் பதிலளிக்க முடியாத அளவுக்கு வேகமானது. அமெரிக்க எரிசக்தித் துறையின் (DOE) பிரின்ஸ்டன் பிளாஸ்மா இயற்பியல் ஆய்வகம் (PPPL), பிரின்ஸ்டன் பல்கலைக்கழகம் ஆகியவற்றின் ஆய்வாளர்கள் இதற்கான ஒரு மென்பொருள் அமைப்பை உருவாக்கியுள்ளனர். இது PACMAN என அழைக்கப்படுகிறது; இந்த வேகமான முடிவுகளை எடுக்க செயற்கை நுண்ணறிவைப் பயன்படுத்துகிறது. அமைப்பின் இலக்குகளை நிர்ணயிப்பது மனிதர்களிடமே தொடர்கிறது. இப்பணி நியூக்ளியர் ஃப்யூஷன் இதழில் வெளியிடப்பட்டுள்ளது.

டோகமாக் எனப்படும் இணைவு உலைகள், மின்னூட்டம் பெற்ற வாயுவான பிளாஸ்மாவை அடக்க சக்திவாய்ந்த காந்தப்புலங்களைப் பயன்படுத்துகின்றன; இது சூடாகவும், அடர்த்தியாகவும், நிலையாகவும் இருக்க வேண்டும். சிறிய இடையூறுகள் மில்லி விநாடிகளில் பெரிதாகி எதிர்வினையைத் தடுக்கக்கூடும். சோதனைகளைத் திட்டமிட உதவும் மேம்பட்ட சிமுலேஷன்கள் இயங்க நாட்கள் அல்லது மாதங்கள் ஆகின்றன; சில நிமிடங்கள் மட்டுமே நீடிக்கும் ஒரு சோதனையை வழிநடத்த இது மிகவும் மெதுவானது. PACMAN இதற்கு மாறாக, மனிதன் ஒரு சில விநாடிகளில் பதிலளிப்பதற்கு ஒப்பாக, சுமார் 20 மில்லி விநாடிகளில் ஓடும் தொடர் கட்டுப்பாட்டுச் சுழற்சியில் பல இயந்திரக் கற்றல் மாடல்களை இணைக்கிறது.

சான் டியாகோவில் உள்ள DOE-இன் DIII-D தேசிய இணைவு வசதி டோகமாக்கில் ஐந்து சோதனைகளில் PACMAN சோதிக்கப்பட்டது. வலுவூட்டல் கற்றல் எனப்படும் முறையில் பயிற்சி பெற்ற ஒரு மாடலை வெப்பமாக்கும் அமைப்புகளை முழுமையாகக் கட்டுப்படுத்த இச்சோதனை அனுமதித்தது. பிளாஸ்மாவின் விளிம்பிலிருந்து திடீர் ஆற்றல் வெடிப்புகளை இது கணித்தது; துகள்களால் இயக்கப்படும் அலைகளைக் கண்டறிந்து கட்டுப்படுத்தியது. ஆய்வாளர்கள் நிர்ணயித்த இலக்குகளுக்கேற்ப பிளாஸ்மாவின் அடர்த்தியையும் சுழற்சியையும் இது சரிசெய்தது. ஒரு சிதைவு தரும் நிலையற்ற தன்மையான 'டியரிங் மோட்' நிகழ்வதற்கு சுமார் 200 மில்லி விநாடிகளுக்கு முன்பே இது கணித்தது; அது நிகழாதவாறு பிளாஸ்மாவை சரிசெய்ய இது அனுமதித்தது.

DIII-D-இன் ஆறு ஜைரோட்ரான்களும் (பிளாஸ்மாவை வெப்பமாக்கும் மைக்ரோவேவ் அமைப்புகள்) ஒரே நேரத்தில் PACMAN மூலம் ஒருங்கிணைக்கப்பட்டன. முன்கூட்டியே நிர்ணயிக்கப்பட்ட இலக்குகளை அடைய, அவற்றின் சக்தியை இது சரிசெய்து, கண்ணாடிகளை நிகழ்நேரத்தில் மறுஇடமாற்றம் செய்தது. இதற்கு முன் அந்த உகந்த தீர்வைக் கண்டறிய எந்த வழிமுறையும் இருக்கவில்லை என பிரின்ஸ்டன் பட்டதாரி மாணவரும் இப்பத்திரிகையின் இணை முதன்மை ஆசிரியருமான ஆண்டி ரோத்ஸ்டீன் தெரிவித்தார்.