23 அடி நீள முதலைவகை உயிரினம் தென் அமெரிக்காவின் உணவுச் சங்கிலியை ஆண்டிருக்கலாம்

1 கோடி ஆண்டுகளுக்கும் முன், மயோசீன் காலகட்டத்தில், தென் அமெரிக்காவின் பெரும் பகுதியை ஒரு பரந்த ஏரி மூடியிருந்தது; பெரிய ஆமைகள், முதலைவகை உயிரினங்களுக்கு வாழிடமளித்த அந்த ஏரியில் அனகோண்டாக்கள், வாள்-பல் பாலூட்டிகள், பறக்க முடியாத "பயங்கர பறவைகள்", முதலைவகைகளின் நிலவாழ் உறவினர்களான "செபிசிட்"கள் என அசாதாரண வேட்டையாடி உயிரினங்களும் வாழ்ந்தன. இந்தப் போட்டி இருந்தபோதிலும், பாலூட்டி வேட்டையாடிகள் அல்ல, முதலைவகைகளே அப்பகுதியின் மிக முக்கியமான பெரும் இரை வேட்டையாளர்களாக இருந்தன என்று புதிய ஆய்வு காட்டுகிறது. "பாலூட்டி வேட்டையாடிகளால் உண்ண முடியாத அளவுக்கு இரை அங்கே கிடைத்தது" என்று ஹெல்சின்கி பல்கலைக்கழக முனைவர் பட்ட மேலாய்வு ஆராய்ச்சியாளர் ஆஸ்கார் வில்சன் தெரிவித்தார். "குறிப்பாக பெரிய இரையை வேட்டையாடுவதில், முதலைவகைகளே அப்பகுதியின் மிக முக்கிய வேட்டையாடிகளாக இருந்தன என்பதை எங்கள் புதிய ஆய்வு காட்டுகிறது."

ஏரிக் கரையோரங்கள் மாபெரும் தரைவாழ் ஸ்லாத் விலங்குகள், கனத்த கவச ஓடு கொண்ட ஆர்மடில்லோ உறவினர்களான "க்ளிப்டோடான்ட்"கள், "அஸ்ட்ராபோதிரெஸ்", "டாக்ஸோடான்டிட்" போன்ற குளம்பு பாலூட்டிகள் உள்ளிட்ட தாவர உண்ணி விலங்குகளை ஏராளமாகக் கொண்டிருந்தன; இவற்றில் சில ஒரு டன்னுக்கும் அதிக எடையைக் கொண்டிருந்தன. இந்த சூழலமைப்பில் அறியப்பட்ட மிகப்பெரிய வேட்டையாடி, நவீன கெய்மனின் மாபெரும் உறவினரான "பூருஸாரஸ் நேய்வென்சிஸ்"; இது சுமார் ஏழு மீட்டர் (23 அடி) நீளமும், சுமார் 1,800 கிலோகிராம் எடையும் கொண்டிருந்தது.

எந்த வேட்டையாடிகள் உண்மையில் இரையைத் தாக்கின என்பதை உறுதிசெய்ய, ஆராய்ச்சியாளர்கள் அருங்காட்சியக சேகரிப்புகளில் உள்ள தாவர உண்ணிகளின் தொல்லுயிர் எச்சங்களில் பாதுகாக்கப்பட்ட கடி மற்றும் பல் அடையாளங்களை ஆய்வு செய்தனர்; இவை 1.05 கோடி முதல் 1.6 கோடி ஆண்டுகள் பழமையானவை. உருவ அளவு, உடற்கூறியல் ஆகியவற்றை மட்டும் வைத்து, அழிந்துபோன ஒரு உயிரினம் உண்மையில் எதை வேட்டையாடியது என்பதை உறுதிசெய்ய முடியாது என்பதால், வேட்டையாடி-இரை தொடர்பு குறித்த ஒரே நேரடி சான்று இந்த அடையாளங்களே. "பூருஸாரஸால் ஏற்பட்டிருக்கக்கூடிய அடையாளங்கள் அதிக எண்ணிக்கையில் காணப்படுவது, இந்த வெப்பமண்டல சூழலமைப்புகளில் அது ஒரு முக்கிய வேட்டையாடியாக இருந்தது எனக் காட்டுகிறது" என்று வில்சன் தெரிவித்தார். சூழலமைப்பு முழுவதும் தாவர உண்ணி இனங்களின் எண்ணிக்கையை பாதிக்கும் அளவுக்கு பூருஸாரஸ் செல்வாக்கு பெற்றிருக்கக்கூடும் என்று ஆய்வு கூறுகிறது.

அந்த காலகட்டத்தின் தொல்லுயிர் எச்சங்களை பகுப்பாய்வு செய்த இந்த ஆய்வு, ஜர்னல் ஆஃப் வெர்டிபிரேட் பேலியன்டாலஜி இதழில் வெளியிடப்பட்டது.