இளமைப் புரதம் மூளையின் நோய் எதிர்ப்பு செல்களை புத்துணர்வூட்டுமா?

மவுன்ட் சினாய் மருத்துவப் பள்ளியைச் சேர்ந்த ஆராய்ச்சியாளர்கள், மூளையின் இயற்கை நோய் எதிர்ப்பு செல்களான மைக்ரோகிளியா வயதாகும்போதும் ஆரோக்கியமாகச் செயல்பட உதவும் இளமையுடன் தொடர்புடைய TIMP2 எனும் புரதத்தின் பங்கைக் கண்டறிந்துள்ளனர். நேச்சர் கம்யூனிகேஷன்ஸ் இதழில் வெளியான இந்தக் கண்டுபிடிப்புகள் எலிகள் மீதான சோதனைகளிலிருந்து பெறப்பட்டவை.

மைக்ரோகிளியா செல்கள் சாதாரணமாக செல் குப்பைகளை அகற்றி, நரம்பியல் சுற்றுகளை ஆதரித்து, காயங்களுக்கு எதிர்வினையாற்றி மூளையின் ஆரோக்கியத்தைப் பாதுகாக்கின்றன. ஆனால் வயதாகும்போது இவை குறைவான திறனுடையவையாக மாறி, அழற்சியுடன் தொடர்புடைய நிலைகளை நோக்கிச் சாய்கின்றன. TIMP2-யின் பங்கை ஆராய, ஆராய்ச்சியாளர்கள் பல எலி மாதிரிகளைப் பயன்படுத்தினர்: சிலவற்றின் முழு உடலிலும் TIMP2 இல்லை, மற்றவற்றில் மைக்ரோகிளியா அல்லது நரம்பணுக்களிலிருந்து மட்டும் இந்த புரதம் நீக்கப்பட்டிருந்தது; மூளைத் திசுவின் ஒற்றை-கரு RNA வரிசைமுறை மூலம் மரபணு செயல்பாடு ஆய்வு செய்யப்பட்டது. TIMP2 நீக்கப்பட்டபோது, மைக்ரோகிளியா, வயதாதல் மற்றும் நரம்பு சிதைவுடன் பொதுவாகத் தொடர்புடைய பல பண்புகளை வளர்த்துக் கொண்டன: அவை குப்பை அகற்றுவதில் குறைவான திறன் கொண்டவையாக மாறியதோடு, செல் மூப்படைவுடன் தொடர்புடைய மூலக்கூறு அடையாளங்களையும் காட்டின.

TIMP2-ஐ மீண்டும் சேர்த்தபோது எதிர் விளைவு ஏற்பட்டது. வயதான எலிகளுக்கு TIMP2-ஐ முழு உடலிலும் செலுத்தியபோது, மைக்ரோகிளியா அழற்சி-தூண்டும் நிலைகளிலிருந்து விலகி, குப்பைகளை மேலும் திறம்பட அகற்றத் தொடங்கியதாக ஆராய்ச்சியாளர்கள் தெரிவித்தனர். TIMP2 இல்லாதபோது, இன்-வீவோ மைக்ரோடையாலிசிஸ் எனும் நுட்பத்தின் மூலம் அளக்கப்பட்ட மூளையின் வெளி-செல் சூழலில் அழற்சி மற்றும் மன அழுத்தம் தொடர்பான புரதங்களின் அளவும் அதிகமாக இருந்தது.

அல்சைமர் நோய் மற்றும் பிற நரம்பு சிதைவு நோய்களுக்கான மிக வலிமையான அறியப்பட்ட ஆபத்து காரணி வயதாதலே ஆகும், எனினும் இதில் அடங்கியுள்ள உயிரியல் மாற்றங்களை ஆராய்ச்சியாளர்கள் இன்னும் முழுமையாகப் புரிந்துகொள்ளவில்லை. இளமையுடன் தொடர்புடைய உடல்தழுவிய காரணிகளுக்கும், வயதான மூளையின் நோய் எதிர்ப்பு செல்களின் செயல்பாட்டிற்கும் இடையே ஒரு சாத்தியமான மூலக்கூறு தொடர்பை இக்கண்டுபிடிப்புகள் காட்டுவதாக முதன்மை ஆசிரியர் ஜோசப் காஸ்டெல்லானோ தெரிவித்தார். இந்த ஆய்வுகள் எலிகளில் நடத்தப்பட்டதால், இதே முடிவுகள் மனிதர்களுக்கும் பொருந்துமா என்பதை உறுதிசெய்ய மேலும் ஆய்வுகள் தேவை என ஆராய்ச்சியாளர்கள் கூறுகின்றனர்.