வயதானவர்களுக்கு நடப்பது ஏன் கடினமாகிறது என்பதை விளக்கும் ஆய்வு

பிளிண்டர்ஸ் பல்கலைக்கழகம் மற்றும் கன்பெரா பல்கலைக்கழகத்தின் புதிய ஆய்வு, வயதானவர்களுக்கு நடப்பது ஏன் மெதுவாகவும் சோர்வாகவும் ஆகிறது என்பதை விளக்குகிறது. வயதாகும்போது உடல், வேகம் மற்றும் ஆற்றல் திறனை விட நிலைத்தன்மைக்கு முன்னுரிமை தரும் 'பாதுகாப்பு முதன்மை' நடை உத்தியை ஏற்கிறது என்று ஆய்வு கூறுகிறது. வயதானவர்கள் ஏன் சீக்கிரம் சோர்வடைகிறார்கள், ஏன் விழும் அபாயம் அதிகம் என்பதை இந்த மாற்றம் விளக்குகிறது.

ஆய்வாளர்கள் 26 முதல் 86 வயதுடைய 107 ஆரோக்கியமானவர்களின் இயக்கத் தரவுகளை பகுப்பாய்வு செய்தனர். வயதாகும்போது, கணுக்காலும் அதைச் சுற்றியுள்ள தசைகளும் ஒவ்வொரு அடியையும் கையாளும் விதம் மாறுகிறது என்பதை அவர்கள் கண்டறிந்தனர். வயதானவர்கள் கணுக்காலைச் சுற்றியுள்ள எதிரெதிர் தசைகளை ஒரே நேரத்தில் இயக்குவது அதிகம் என்று முதன்மை ஆசிரியர் டாக்டர் கோடி லின்சே விளக்குகிறார். இதற்கு 'இணை-சுருக்கம்' என்று பெயர். இதனால் கணுக்கால் மூட்டு இறுக்கமாகி, நிலைத்தன்மை கூடுகிறது; ஆனால் நடக்கக் கூடுதல் சக்தி தேவைப்படுகிறது.

வயதான பங்கேற்பாளர்கள் ஒவ்வொரு அடியிலும் முன்னோக்கித் தள்ளும் சக்தியைக் குறைவாகவே உருவாக்கினர் என்பதையும் ஆய்வு கண்டறிந்தது. இதனால் அவர்களின் அடிகள் சிறியதாகவும், நடை வேகம் குறைவாகவும் இருந்தது. நரம்பு மண்டலம் இயக்கத்தை நிர்வகிக்கும் விதத்திலேயே பெரிய மாற்றம் ஏற்படுகிறது; உடல் செயல்திறனை விட நிலைத்தன்மைக்கே முன்னுரிமை தருகிறது என்பதை இந்த மாற்றங்கள் காட்டுகின்றன என இணைப் பேராசிரியர் மார்டன் இம்மின்க் குறிப்பிட்டார். இதனால் சோர்வு அதிகரிக்கிறது; நீண்ட தூரம் நடப்பது கடினமாகிறது. தடுமாறினாலோ வழுக்கினாலோ சமாளித்து நிற்கும் திறனும் குறைகிறது.

இந்த கண்டுபிடிப்புகள், வயதானவர்களுக்கான உடற்பயிற்சி திட்டங்கள் வலிமையை மட்டுமல்லாமல் சமநிலை மற்றும் ஒருங்கிணைப்பை மையமாகக் கொள்ள வேண்டும் என்று பரிந்துரைக்கின்றன. வழக்கமான உடற்பயிற்சி, தாய் சி போன்ற சமநிலை பயிற்சிகள், கீழ்க்கால் தசைகளை வலுப்படுத்தும் பயிற்சிகள் ஆகியவற்றை டாக்டர் லின்சே பரிந்துரைக்கிறார். இவை நடமாடும் திறனையும் சுயசார்பையும் தக்கவைக்க உதவும். விழுவதைக் குறைத்து ஆரோக்கியமான முதுமைக்கு உதவும் தடுப்பு, புனர்வாழ்வு முயற்சிகளை இந்த உத்திகள் மேம்படுத்தக்கூடும்.