நட்சத்திரத்தால் விழுங்கப்படும் தலைவிதி கொண்ட 'சூடான நீர் உலகம்' கண்டுபிடிப்பு

சூரிய மண்டலத்திற்கு வெளியே, தன் நட்சத்திரத்தை மிக நெருக்கமாக சுற்றி வரும் ஒரு புதிய நீர் உலகத்தை வானியலாளர்கள் கண்டுபிடித்துள்ளனர். இறுதியில் அது அந்த நட்சத்திரத்தால் விழுங்கப்படவிருக்கிறது. HD 176071 b என பெயரிடப்பட்ட இந்த கிரகம், சுமார் 335 ஒளியாண்டுகள் தொலைவில் உள்ள HD (ஹென்றி டிரேப்பர் பட்டியல்) 176071 நட்சத்திரத்தைச் சுற்றி வருகிறது. இது பூமியை விட சுமார் இரண்டரை மடங்கு அளவும், சுமார் எட்டரை மடங்கு நிறையும் கொண்டது - இது கிரகம் சுமார் 50% நீரால் ஆனது என்பதைக் காட்டுகிறது.

HD 176071 b, தன் நட்சத்திரத்திலிருந்து 1.5 மில்லியன் மைல்களுக்குச் சற்றுக் குறைவான தூரத்தில் உள்ளது - இது பூமிக்கும் சூரியனுக்கும் இடையேயான தூரத்தில் சுமார் 1.6%. மேலும் ஒரே ஒரு சுற்றை 14 மணி நேரத்தில் முடித்துவிடுகிறது. இந்த நெருக்கம், கிரகத்தை கடும் அலைவிசைகளுக்கு உட்படுத்தி, அதை படிப்படியாக அதன் நட்சத்திரத்திற்குள் தீவிரமான முடிவை நோக்கி இழுத்துச் செல்கிறது. நெப்டியூன் அளவிலான உலகங்கள் தங்கள் நட்சத்திரங்களை நெருக்கமாக அரிதாகவே சுற்றும் பகுதியான 'நெப்டியூனிய பாலைவனத்தின்' அரிதான குடியிருப்பாளரும் இதுவே. தீவிர நட்சத்திர கதிர்வீச்சு அவற்றின் வாயு அடுக்குகளை உரித்துவிடும் என நம்பப்படுகிறது; ஆனால் HD 176071 b, இயங்கும் ஒரு வளிமண்டலத்தைத் தக்கவைத்துள்ளது.

"கெப்ளர் விண்வெளி தொலைநோக்கியின் வரலாற்றுத் தரவை, ஆறு ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு கிடைத்த புதிய TESS கண்காணிப்புகளுடன் ஒப்பிட்டோம்," என இத்தாலிய தேசிய வானியற்பியல் நிறுவனத்தின் (INAF) முதன்மை ஆராய்ச்சியாளர் சில்வேன் என். ப்ரெதோன் தெரிவித்தார். "பிரதிபலிக்கும் ஒளியின் மாற்றத்தில் எதிர்பாராத ஒரு கட்டப் பெயர்ச்சியை நாங்கள் கவனித்தோம்," என்றும் அவர் கூறினார். "இது ஒரு நிலையான புகைப்படத்தை அல்ல. அடர்த்தியான, அதிக பிரதிபலிப்புத்திறன் கொண்ட மேகங்கள் உருவாகி, மாறி, கிரகத்தின் குளிர்ந்த விளிம்புகளில் நகர்கின்றன. இது ஒரு உயிருள்ள, மாறிக்கொண்டிருக்கும் வளிமண்டலத்தையே நாம் பார்க்கிறோம் என்பதைக் காட்டுகிறது," என்றும் அவர் தெரிவித்தார்.

இந்தக் கண்டுபிடிப்பு முறை சாதாரணமானதல்ல. நாசாவின் உறுதிப்படுத்தப்பட்ட வெளிக்கோள்கள் பட்டியலில் 6,000-க்கும் மேற்பட்ட உள்ளீடுகள் உள்ளன. இவற்றில் பெரும்பாலானவை, ஒரு கிரகம் அதன் நட்சத்திரத்திற்கும் பூமிக்கும் நேரடியாக இடையில் கடந்து செல்ல வேண்டிய, நட்சத்திர ஒளியை மங்கச் செய்யும் டிரான்சிட் முறையில் கண்டறியப்பட்டவை. HD 176071 b, பூமியின் பார்வையில் தன் நட்சத்திரத்தை கடந்து செல்வதில்லை. அதற்குப் பதிலாக, கலிலியோ தேசிய தொலைநோக்கியில் உள்ள HARPS-N கருவியைப் பயன்படுத்தி ப்ரெதோனின் குழு நுட்பமான ஒளிர்வு மாற்றங்களைக் கண்டறிந்தது. கடிகார-பூட்டப்பட்ட இந்தக் கிரகம் சுற்றி வரும்போது, அதன் நிரந்தர பகல்-பக்கம், இரவு-பக்கம் ஆகியவற்றிலிருந்து பிரதிபலிக்கும் ஒளியே இந்த மாற்றங்களை ஏற்படுத்தியது.

"கிரகத்தால் பிரதிபலிக்கப்படும் ஒளி அதன் சுற்றுப்பாதை முழுவதும் எவ்வாறு மாறுகிறது என்பதை மிகத் துல்லியமாக அளவிடுவதன் மூலம், இந்த எளிதில் தப்பிக்கும் உலகங்களை கண்டறிய முடியும்," என ப்ரெதோன் தெரிவித்தார். "அவற்றின் அமைப்பையும் வளிமண்டலத்தையும் வகைப்படுத்தத் தொடங்கவும் முடியும் - முன்பு கிட்டத்தட்ட அணுக முடியாதிருந்த கிரகக் குழுமங்களுக்கு இது ஒரு முக்கிய ஜன்னலைத் திறக்கிறது," என்றும் அவர் கூறினார். இந்த ஆய்வு ஆகஸ்ட் 25, செவ்வாய்க்கிழமை, அஸ்ட்ரானமி & ஆஸ்ட்ரோஃபிசிக்ஸ் இதழில் வெளியானது.