பால்வெளிக்கு வெளியே நட்சத்திர ஓடை; இருள் நிறையை வெளிக்கொணர்கிறது

பால்வெளிக்கு வெளியே இதுவரை கண்டறியப்படாத ஒரு வகை நட்சத்திர ஓடையை சர்வதேச வானியலாளர் குழு கண்டுபிடித்துள்ளது. இது "குளோபுலர் கிளஸ்டர்" எனப்படும் நெருக்கமான நட்சத்திரக் கொத்திலிருந்து உருவானது. பூமியிலிருந்து சுமார் 115 மில்லியன் ஒளியாண்டுகள் தொலைவில் உள்ள யுஜிசி 9050-டிடபிள்யூ1 எனும் மங்கலான குள்ளன் விண்மீன் திரளில் இது காணப்பட்டது. இந்தக் கண்டுபிடிப்பு ஆகஸ்ட் 12 அன்று நேச்சர் இதழில் வெளியானது. கோபன்ஹேகன் பல்கலைக்கழகத்தின் ஜூலி கீல் ஹோம், டென்மார்க் தொழில்நுட்பப் பல்கலைக்கழகத்தின் சாரா பியர்சன் ஆகியோர் இணைந்து இவ்வாய்வுக்கு தலைமை தாங்கினர். நார்த்வெஸ்டர்ன் பல்கலைக்கழகத்தின் ட்ஜிட்ஸ்கே ஸ்டார்கன்பர்க்கும் இணை ஆசிரியராக இடம்பெற்றார்.

குளோபுலர் கிளஸ்டர் என்பது ஈர்ப்பு விசையால் இறுக்கமாக பிணைக்கப்பட்ட நட்சத்திரக் கொத்து. இது தன் தாய் விண்மீன் திரளைச் சுற்றி வரும்போது, அந்த திரளின் ஈர்ப்பு விசை படிப்படியாக நட்சத்திரங்களை பிடுங்கி, அவை கிட்டத்தட்ட ஒரே பாதையில் நீண்டு ஒரு மெல்லிய ஓடையாக அமைகின்றன. பால்வெளிக்குள் இது போன்ற பல ஓடைகள் ஏற்கெனவே கண்டறியப்பட்டுள்ளன. ஆனால் மற்ற விண்மீன் திரள்களில் இவை மிகவும் மங்கலாக இருப்பதால் இதுவரை உறுதிசெய்யப்படவில்லை. ஆரிசோனா பல்கலைக்கழக வானியலாளர்களான டேவிட் சாண்ட், கேத்ரின் ஃபீல்டர் ஆகியோர் சேகரித்த ஹப்பிள் விண்வெளி தொலைநோக்கியின் பழைய படங்களை ஆய்வு செய்தபோது, இணை ஆசிரியர் டேவிட் ஹெண்டல் ஒரு மெல்லிய, ஒடுங்கிய வளைவை கண்டார். யுஜிசி 9050-டிடபிள்யூ1-ல் ஒப்பீட்டளவில் குறைவான நட்சத்திரங்களே உள்ளதால், அதன் இருண்ட பின்னணியில் இந்த ஓடை தெளிவாக தெரிந்தது.

பிரபஞ்சத்தில் உள்ள மொத்த பொருளில் சுமார் 85% இருள் நிறை ஆகும். இது நேரடியாக பார்க்க முடியாதது; அதன் ஈர்ப்பு தாக்கத்தின் மூலமே கண்டறியப்படுகிறது. "நட்சத்திர ஓடையில் உள்ள நட்சத்திரங்கள் அனைத்தும் கிட்டத்தட்ட ஒரே பாதையில் பயணிக்கின்றன. அந்தப் பாதையை விண்மீன் திரளின் ஈர்ப்பு விசையே வடிவமைக்கிறது. அந்த ஈர்ப்பை மாதிரியாக்குவதன் மூலம், திரளின் மொத்த நிறையை மதிப்பிட முடியும். அதில் எவ்வளவு நிறை நட்சத்திரங்கள் போன்ற தெரியும் பொருளிலிருந்து வருகிறது என்பது ஏற்கெனவே தெரியும்; மீதமுள்ளது இருள் நிறையாகத்தான் இருக்க வேண்டும்" என்று ஸ்டார்கன்பர்க் கூறினார். ஆய்வுக் குழு ஆயிரக்கணக்கான கணினி சிமுலேஷன்களை இயக்கி, வெவ்வேறு கிளஸ்டர் பண்புகளையும் சாத்தியமான இருள் நிறை பரவல்களையும் சோதித்து, அவை ஓடையின் வடிவத்துடன் பொருந்துகிறதா என ஆராய்ந்தது. இந்த வகை மங்கலான விண்மீன் திரளுக்கு எதிர்பார்க்கப்பட்டது போலவே, யுஜிசி 9050-டிடபிள்யூ1-ல் அதிக அளவு இருள் நிறை உள்ளதாக முடிவு கண்டறியப்பட்டது.

மெல்லிய நட்சத்திர ஓடையின் வழியாக சிறு இருள் நிறைத் திரள்கள் கடந்து செல்லும்போது, அவை பார்வைக்குத் தெரியும் இடைவெளிகளை ஏற்படுத்தலாம் என ஆராய்ச்சியாளர்கள் கூறுகின்றனர். பால்வெளியின் ஓடைகளில் இது நடந்ததா என்பது நீண்ட காலமாக விவாதத்தில் உள்ளது; யுஜிசி 9050-டிடபிள்யூ1-ல் இதை உறுதிசெய்தால், இருள் நிறையின் தன்மை குறித்து மேலும் தெரிந்துகொள்ள முடியும். ஐரோப்பிய விண்வெளி நிறுவனத்தின் யூக்ளிட் திட்டமும், நாசாவின் நான்சி கிரேஸ் ரோமன் விண்வெளி தொலைநோக்கியும் ஹப்பிளை விட மிகப்பெரிய வானப் பகுதிகளை ஆராயும் வகையில் வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளன. இவை மற்ற விண்மீன் திரள்களைச் சுற்றி இது போன்ற இன்னும் பல ஓடைகளைக் கண்டறிய உதவக்கூடும்.