மனித மூதாதையர் மரம் ஏறிய விதம் குறித்த கருத்தை கேள்விக்குள்ளாக்கும் குரங்குகள்

காட்டு குரங்குகள் மீதான புதிய ஆய்வு, ஆரம்பகால மனித மூதாதையர்கள் மரங்களில் எப்படி நகர்ந்தார்கள் என்பது பற்றிய நீண்டகால கருத்தை கேள்விக்கு உள்ளாக்கியுள்ளது. ஓஹையோ மாநில பல்கலைக்கழக ஆய்வாளர்கள், ஐவரி கோஸ்ட் நாட்டின் தாய் வனத்தில் வாழும் காட்டு சூட்டி மங்காபே குரங்குகளை படம் பிடித்தனர். அவை மறைந்திருக்கவும், உணவு தேடவும், தூங்கவும் மெல்லிய மரக் கிளைகளில் நேர்க்குத்தாக ஏறும் போது, அவற்றின் கால் அசைவுகளை ஆய்வாளர்கள் அளந்தனர்.

மனிதர்களும் சிம்பன்சிகளும் சுமார் 6 முதல் 7 மில்லியன் ஆண்டுகளுக்கு முன்பு, தங்களுக்கு பொதுவான கடைசி மூதாதையரிடமிருந்து (LCA எனப்படும்) பிரிந்து தனித் தனி பரிணாம பாதையில் சென்றனர். அந்த மூதாதையர் எப்படி நகர்ந்தது என்பதை கண்டறிவது, நவீன மனிதர்களை மற்ற பிரைமேட்டுகளிடமிருந்து வேறுபடுத்தும் இருகாலியம் (இரு கால் நடை) தோன்றியதற்கான காரணத்தை விளக்க உதவலாம். சிம்பன்சிகள் சிறந்த நேர்க்குத்து ஏறுபவை, ஏனெனில் ஏறும்போது அவற்றின் கணுக்கால்கள் சுமார் 45 டிகிரி வரை மேல்நோக்கி வளையக்கூடியவை. பெரும்பாலான மனிதர்களின் கணுக்கால் சுமார் 20 டிகிரி மட்டுமே வளையும். குரங்குகளுக்கு அந்த அளவு நெகிழ்வுத்தன்மை இல்லை என்பதாலும், அவை பெரும்பாலும் தங்கள் கைகளின் உதவியுடன் மரங்களில் நகர்வதாகவே இதுவரை கருதப்பட்டது.

புதிய அளவீடுகள் காட்டுவது என்னவெனில், சூட்டி மங்காபே குரங்குகளின் நடுப்பாதம் — கணுக்காலுக்கும் விரல்களுக்கும் இடையிலான பகுதி — நேர்க்குத்தாக ஏறும்போது 46 டிகிரி வரை வளைந்தது. இது சிம்பன்சிகளின் கணுக்கால் அடையும் அளவுக்கு நிகரானது. "தொல்லுயிர் எச்சங்களிலிருந்து நடத்தை பற்றிய முடிவுகளை ஆய்வாளர்கள் எடுக்கிறார்கள். சிலர் ஒரு குரங்கால் ஒரு பெருங்குரங்கு அளவுக்கு நேர்க்குத்தாக ஏற முடியாது என்கிறார்கள்," என்று ஆய்வின் முதன்மை ஆசிரியரும், ஓஹையோ மாநில பல்கலைக்கழக மானுடவியல் உதவிப் பேராசிரியருமான லூக் ஃபேனின் கூறினார். "இங்கே ஒரு செயல்பாட்டு சமநிலை இருப்பதாகவே நாங்கள் கூறுகிறோம். எனவே, ஒரு உயிரினத்திற்கு சிம்பன்சி போன்ற பாதம் இல்லை என்பதற்காக மட்டும், அது நேர்க்குத்தாக ஏற முடியாது என முடிவு செய்ய முடியாது."

ஓஹையோ மாநில பல்கலைக்கழக மானுடவியல் துறைத் தலைவரும் பேராசிரியருமான, ஆய்வின் மூத்த ஆசிரியர் டபிள்யூ. ஸ்காட் மெக்ராவ், இந்த கண்டுபிடிப்பு கடைசி பொதுவான மூதாதையரின் பாத அமைப்பை மீண்டும் கட்டமைக்கும் முயற்சிகளை மேலும் சிக்கலாக்குகிறது என்று கூறினார். நேர்க்குத்தாக ஏறுவது உயிர் இயக்கவியல் ரீதியாக கடினமான செயல் என்றும், அதைச் செய்ய மேம்பட்ட பெருங்குரங்கு போன்ற பாதம் அவசியமில்லை என்பதை இது காட்டுகிறது என்றும் அவர் கூறினார். கடைசி பொதுவான மூதாதையர் குரங்கு போன்றதா அல்லது பெருங்குரங்கு போன்றதா என்பதைத் தீர்மானிக்க கூடுதல் தொல்லுயிர் எச்சங்கள் தேவை என்று ஃபேனின் கூறினார்.

லூக் ஃபேனின், கார்மென் பேப், டபிள்யூ. ஸ்காட் மெக்ராவ் ஆகியோர் இணைந்து எழுதிய இந்த ஆய்வு கட்டுரை, ஆகஸ்ட் 17, 2026 அன்று ப்ரொசீடிங்க்ஸ் ஆஃப் தி நேஷனல் அகாடமி ஆஃப் சயின்சஸ் இதழில் வெளியிடப்பட்டது.