324 மில்லியன் ஆண்டு பழமையான, 18 கூடுதல் கால்கள் கொண்ட பூச்சி புதைபடிவம் கண்டுபிடிப்பு

மேற்கு டெக்சாஸில் உள்ள ஒரு ஷேல் படுகையிலிருந்து தோண்டியெடுக்கப்பட்ட 324 மில்லியன் ஆண்டு பழமையான ஒரு புதைபடிவத்தின் வயிற்றுப் பகுதியில் 18 கூடுதல் கால்கள் உள்ளன. எந்த உயிருள்ள பூச்சியிலும் காணப்படாத உடல் அமைப்பு இது. இதுவரை கண்டறியப்பட்ட மிக விசித்திரமான பூச்சிகளில் ஒன்று இது என ஆகஸ்ட் 26-அன்று நேச்சர் இதழில் ஆராய்ச்சியாளர்கள் தெரிவித்துள்ளனர். "தொல்லுயிர் எச்ச (fossil) பதிவில் ஒரு பெரிய இடைவெளியை இக்கண்டுபிடிப்பு இணைக்கிறது," என இவ்வாய்வுக்குத் தலைமை தாங்கிய கேம்பிரிட்ஜ் பல்கலைக்கழக தொல் பூச்சியியலாளர் எரிக் திஹெல்கா தெரிவிக்கிறார். பல கால்கள் கொண்ட, இறால் போன்ற மூதாதையர்களிலிருந்து இன்றைய ஆறு கால் பூச்சிகளுக்கான மாற்றத்தின் ஒரு பார்வையை இது தருகிறது.

நாவாஜோ படைப்புக் கட்டுக்கதையிலிருந்து ஊக்கம் பெற்று, நாவாஜோ மொழியில் 'பூச்சி' எனப் பொருள்படும் ch'osh என்ற சொல்லையும், 'முன்னோடி' எனப் பொருள்படும் லத்தீன் சொல்லையும் இணைத்தனர். திஹெல்காவின் குழு இந்த புதைபடிவத்திற்கு சோஷா ப்ரேகர்சர் எனப் பெயரிட்டது. 1985-இல் டெக்சாஸில் உள்ள பிக் பெண்ட் தேசிய பூங்காவிற்கு வடக்கே இந்த மாதிரி சேகரிக்கப்பட்டது. அப்போது டெஸ்னுசோகாரிஸ் கோல்டிச்சி எனும் ஒரு நண்டு-இன வகையின் இளம் உயிரினமாக இது தவறாகக் கருதப்பட்டு, பல தசாப்தங்களாக சான் டியாகோவில் உள்ள ஒரு அருங்காட்சியக இழுவறையில் ஆய்வு செய்யப்படாமல் கிடந்தது.

இரண்டாம்-கை ரஷ்ய தொல்லுயிரியல் பாடநூல் ஒன்றில் இந்தப் புதைபடிவத்தின் கோட்டுச் சித்திரத்தைக் கண்டதைத் தொடர்ந்து திஹெல்கா அதை மீண்டும் கண்டறிந்தார். பின்னர் சான் டியாகோ இயற்கை வரலாற்று அருங்காட்சியகத்தில் துருவப்படுத்தப்பட்ட ஒளி வடிகட்டிகள் மூலம் புதைபடிவத்தை ஆய்வு செய்தார். மூன்று-பிரிவு மார்பகம், 11-பிரிவு வயிற்றுப் பகுதி, சாட்டை போன்ற உணரிகள், மூன்று ஜோடி நடைக் கால்கள் என பூச்சியைக் குறிக்கும் அம்சங்களை அவர் கண்டறிந்தார். ஆனால் அத்துடன், வயிற்றுப் பகுதியில் ஒன்பது கூடுதல் ஜோடி குட்டையான கால்களும் இருந்தன. இவற்றின் பின் புற ஜோடிகள் தட்டையான, பள்ளம் கொண்ட துடுப்பு வடிவில் முடிந்தன. இவை சேறு நிறைந்த ஆழமற்ற கடல்களில் நீந்தவோ ஊர்ந்து செல்லவோ உதவியிருக்கலாம்.

ஸ்காட்லாந்தைச் சேர்ந்த 405 மில்லியன் ஆண்டு பழமையான புதைபடிவம், இலினாய்ஸின் மேசான் க்ரீக் படுகைகளிலிருந்து இன்னும் விவரிக்கப்படாத மாதிரிகள் உள்ளிட்ட அறியப்பட்ட பூச்சிகள், நண்டு-இனங்களுடன் Chosha-வை திஹெல்கா ஒப்பிட்டார். அவை அனைத்தும் இன்று உயிருடன் இருக்கும் அனைத்து பூச்சிகளையும் உள்ளடக்கிய குழுவுக்கு வெளியே சரியாக அமைந்திருப்பதை அவர் கண்டறிந்தார். வெளிப்படும் படம்: பல கால்களைக் கொண்ட, அரை-நீர்வாழ் புரோட்டோ-பூச்சிகள். இவற்றில் ஒன்று இறுதியில் நிலத்திற்கு முழுமையாகச் சென்று, ஆறு மட்டுமே எஞ்சும் வரை தன் கூடுதல் கால்களை இழந்தது. "பூச்சிகளை நாம் 'ஹெக்ஸாபாட்' (hexapod), அதாவது ஆறு கால் கொண்டவை என்று அழைக்கிறோம். ஆனால் மூல பூச்சிகளுக்கு இன்னும் அதிக கால்கள் இருந்தன என்பது தெரியவருகிறது," என திஹெல்கா தெரிவித்தார்.

"பெரும்பாலும் நீர்வாழ் நிலையிலிருந்து நிலவாழ் நிலைக்கு எல்லாம் மாறிக்கொண்டிருந்த, புதிராக இருந்த ஒரு காலகட்டத்தில் இந்தப் புதைபடிவம் ஒரு முக்கிய மைல்கல்லாக அமைகிறது. அந்தக் காலகட்டத்திலிருந்து நமக்கு கிட்டத்தட்ட எந்த தொல்லுயிர் எச்சச் சான்றும் இருக்கவில்லை," என லெபனான் பல்கலைக்கழகத்தின் (ஃபனார்) தொல் பூச்சியியலாளர் டேனி அசார் தெரிவித்தார்.