நார்வே ஆட்டு வயலில் கிடைத்த பழமையான முப்பரிமாண தொல்லுயிர் எச்சம்

கேம்பிரிட்ஜ் பல்கலைக்கழக ஆய்வாளர்கள் நார்வேயின் ஆர்க்டிக் பகுதியிலுள்ள ஓர் ஆட்டு வயலில், விலங்கு ஒன்றின் பழமையான முப்பரிமாண தொல்லுயிர் எச்சங்களில் ஒன்றைக் கண்டறிந்துள்ளனர். ஐரோப்பாவில் இது போன்ற முக்கியமான புதிய தளம் பல தசாப்தங்களுக்குப் பிறகு கிடைத்திருப்பது இதுவே முதல் முறை. இந்த எச்சம் 560 மில்லியன் ஆண்டுகள் பழமையானது, பூமியில் சிக்கலான உயிரினங்கள் முதன்முதலில் தோன்றிய எடியாகரன் காலகட்டத்தைச் சேர்ந்தது. இந்த ஆய்வு முடிவுகள் பேலியன்டாலஜி (Palaeontology) இதழில் வெளியிடப்பட்டுள்ளன.

இந்த எச்சம் சார்னியா எனும் உயிரினத்தைச் சேர்ந்தது, தழை போன்ற தோற்றமுடைய இந்த உயிரினத்திற்கு வாய், உறுப்புகள் அல்லது நகரும் தன்மை எதுவும் இல்லை. இதை ஆய்வாளர்கள் ஓரிடத்தில் ஒட்டியிருக்கும் ஜெலிமீன் போன்ற ஒரு "கூழ் நிறைந்த பை" என விவரிக்கின்றனர், எனினும் இது தோன்றிய முதல் விலங்குகளில் ஒன்று என விஞ்ஞானிகள் கருதுகின்றனர். இக்காலகட்டத்தின் பெரும்பாலான தொல்லுயிர் எச்சங்கள் தட்டையான பதிவுகளாகவே கிடைக்கின்றன. ஆனால் ஸ்காண்டிநேவியாவில் கிடைத்த முதல் உறுதியான சார்னியா எச்சமான இது, முப்பரிமாண விவரங்களுடன் பாதுகாக்கப்பட்டுள்ளது, இது இந்த வயதுடைய மென்உடல் உயிரினங்களுக்கு அரிதான ஒன்று. இந்த உயிரினம் பண்டைய கடலடி நிலச்சரிவு ஒன்றில் அகப்பட்டு, கடல் அடியில் விரைவாகப் புதைக்கப்பட்டது. இது அதன் உடலை வண்டல் மண்ணால் நிரப்பி, முப்பரிமாண வடிவத்தைப் பாதுகாத்தது.

இந்தச் சிறப்பான பாதுகாப்பின் காரணமாக, எச்சத்தின் ஒவ்வொரு கிளையிலும் ஓடும் நுட்பமான மடிப்புகள் (keels) கண்டறியப்பட்டன, தட்டையான சார்னியா எச்சங்களில் இது முன்பு கண்டறியப்படாத ஒரு அம்சம். "ஒரே இனத்தை வேறு விதமாகப் பாதுகாக்கும்போது, முன்பு கவனிக்காத பண்புகள் தெரிகின்றன" என்று கேம்பிரிட்ஜின் புவி அறிவியல் துறையைச் சேர்ந்த முதன்மை ஆசிரியர் டாக்டர் யோரிக் வீன்மா தெரிவித்தார்.

நார்வேயின் ஃபின்மார்க் பகுதியில் ஒரு பாறை மேட்டிலிருந்து கற்கள் விழுந்து பிளந்தபோது, உள்ளிருந்த இந்த எச்சம் வெளிப்பட்டது. எடியாகரன் உயிரினங்கள் பண்டைய கடல் அடியில் தம்மை பொருத்திக்கொள்ள உருவாக்கிய நங்கூரம் போன்ற அமைப்புகள் முன்பே காணப்பட்ட ஒரு பாறை மேட்டிற்கு அருகில் இது நிகழ்ந்தது. ஆனால் அந்த உயிரினங்களின் எச்சங்கள் இதுவரை அங்கு கிடைத்திருக்கவில்லை. எடியாகரன் தொல்லுயிர் எச்சங்கள் அரிதாகக் கிடைப்பதற்குக் காரணம் அந்த உயிரினங்கள் மென்உடலைக் கொண்டிருந்தமையும், எலும்புக்கூடு அப்போது இன்னும் தோன்றியிருக்காததுமே என்று இணை ஆசிரியர் பேராசிரியர் நீல் டேவிஸ் தெரிவித்தார். ஆரம்பகால விலங்குகள் முன்பு நினைத்ததை விட மிகவும் பரவலாக வாழ்ந்திருக்கக்கூடும் என்றும், அறியப்படாத பகுதிகளிலும் தேடலைத் தொடர வேண்டும் என்றும் இந்தக் கண்டுபிடிப்பு காட்டுவதாக வீன்மா தெரிவித்தார்.