160 மில்லியன் ஆண்டு பழைய பெப்டைடுகள் சூப்பர்பக்கை வெல்லுமா?

ஓரிகன் பல்கலைக்கழக உயிரியலாளர்கள், பாக்டீரியாவைக் கொல்லும் சிறு புரதத் துணுக்குகளான நோய்க்கிருமி எதிர்ப்புப் பெப்டைடுகளை, 160 மில்லியன் ஆண்டுகள் பழமையான காலகட்டம் வரை புத்துயிர்ப்பித்துள்ளனர். அவற்றில் சில பழைய வடிவங்கள், மருந்துகளை எதிர்க்கும் பாக்டீரியாவை இன்றைய மனித வடிவத்தைவிட சிறப்பாக எதிர்த்ததாகக் கண்டறிந்தனர். பிளாஸ் பயாலஜி இதழில் வெளியான இந்த ஆய்வு, மனிதர்கள் உள்படப் பெரும்பாலான இன்றைய பாலூட்டிகளின் பரிணாம வழியில் இந்தப் பெப்டைடுகளைப் பின்தொடர்ந்தது.

இந்தப் பெப்டைடுகள், லாக்டோஃபெரின் எனும் நோய் எதிர்ப்புப் புரதத்தின் உள்ளே அமைந்துள்ளன. இரத்தத்தைத் தவிர உடலின் பெரும்பாலான திரவங்களில் — தாய்ப்பால், கண்ணீர், உமிழ்நீர் உள்பட — லாக்டோஃபெரின் காணப்படுகிறது. பாக்டீரியா வளர தேவையான இரும்புச்சத்தைத் தடுத்து நிறுத்துவதே லாக்டோஃபெரின்னின் முதன்மைத் தற்காப்பு. ஆனால் அதனுள் அமைந்த நோய்க்கிருமி எதிர்ப்புப் பெப்டைடு, பாக்டீரியாவின் சவ்வைத் துளைத்து அதைச் சிதைக்கும் திறனையும் கொண்டது. லாக்டோஃபெரின்னின் நெருங்கிய தொடர்பு புரதங்களுக்கு இந்தத் திறன் இல்லை; எனவே இந்தப் பண்பு லாக்டோஃபெரின் தோன்றிய பிறகே உருவாகியிருக்க வேண்டும் — அதாவது சுமார் 160 மில்லியன் ஆண்டுகளுக்கு முன். அதே காலகட்டத்தில்தான், கருவறையில் குட்டிகள் வளரும் பாலூட்டிகள் அனைத்தின் பொதுமூதாதையும் தோன்றியது.

இந்தத் திறன் எப்போது உருவானது என்பதைக் கண்டறிய, டைட்டாஸ் சிலும் மேட் பார்பரும் மனிதர்கள், மாடுகள் போன்ற இன்றைய உயிரினங்களின் லாக்டோஃபெரின் மரபணுத் தொடர்களை ஒப்பிட்டனர். பின்னர், அவற்றின் பொதுமூதாதையர் கொண்டிருந்திருக்கக்கூடிய தொடர்களை புள்ளியியல் முறையில் மீள்கட்டமைத்தனர்; இதற்கு 'மூதாதை வரிசை மீள்கட்டமைப்பு' எனப்படும் முறை பயன்படுத்தப்பட்டது. ஆய்வாளர்கள் இந்தப் பழைய மரபணுக்களைச் செயற்கையாக உருவாக்கி, செல்களில் புரதங்களாக உற்பத்தி செய்தனர். அவற்றைச் சூடோமோனாஸ் ஏருஜினோசா, ஸ்டேஃபிலோகாக்கஸ் ஆரியஸ், எஸ்கெரிக்கியா கோலை, ஸ்ட்ரெப்டோகாக்கஸ் ஆகிய நோய்க்கிருமிகளுக்கு எதிராகச் சோதித்தனர்.

மிகப் பழைய மீள்கட்டமைந்த பெப்டைடுகள் பாக்டீரியாவின் சவ்வை சேதப்படுத்தின, ஆனாலும் பாக்டீரியா அந்தச் சேதத்தைச் சரிசெய்து தப்பித்தன. அதற்குப் பிறகு வந்த, ஒப்பீட்டளவில் புதிய பாலூட்டி மூதாதையரின் பெப்டைடுகள் படிப்படியாக அதிக சக்தியுடன் செயல்பட்டன; சில இன்றைய மனித வடிவத்தையே மிஞ்சின. இந்த வேறுபாட்டை ஆய்வாளர்கள் பெப்டைடின் அமினோ அமில வரிசையில் ஏற்பட்ட ஒரு தனி மரபணு மாற்றத்திற்குக் காரணம் கூறுகின்றனர். இந்தப் பகுதிகளில் ஏற்பட்ட சிறு மாற்றங்கள் இத்தகைய பெரிய தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியது எதிர்பாராதது என பார்பர் தெரிவித்தார்.

இந்தக் கண்டுபிடிப்பு உடனடியாகப் புதிய மருந்துகளைத் தராது என பார்பரும் சிலும் எச்சரிக்கின்றனர். வழக்கமான நுண்ணுயிர் எதிர்ப்பிகளை ஒப்பிடும்போது, இந்தப் பெப்டைடுகள் கட்டமைப்பில் குறைவான உறுதி கொண்டவை; உடலுக்குள் விரைவாகச் சிதைந்துவிடும். மனித லாக்டோஃபெரின் பெப்டைடுகளின் வழிப்பொருட்களைப் பயன்படுத்தி தொற்றுகளுக்கு எதிரான மருத்துவ சோதனைகள் ஏற்கெனவே நடத்தப்பட்டுள்ளன.