பருப்பு ஆண்களுக்கு, முட்டைக்கோஸ் பெண்களுக்கு: இதய ஆரோக்கியத்தில் வேறுபாடு

எடித் கோவன் பல்கலைக்கழக (ECU) ஆய்வாளர்கள், மேற்கு ஆஸ்திரேலியாவின் நீண்டகால ரெய்ன் ஆய்வில் பங்கேற்ற, சராசரியாக 22 வயதுடைய 638 பேரின் தரவைப் பகுப்பாய்வு செய்தனர். ஐந்து வகையான காய்கறிகளின் உட்கொள்ளலை, இரத்த அழுத்தம், இடுப்பு சுற்றளவு, இரத்த குளுக்கோஸ், ட்ரைகிளிசரைடுகள், HDL கொலஸ்ட்ரால் ஆகிய இதயம் மற்றும் நீரிழிவு அபாயத்தின் முன் எச்சரிக்கை அறிகுறிகளுடன் ஒப்பிட்டனர்.

வருமானம், கல்வி, உடல் செயல்பாடு, உணவுப் பழக்கம் உள்ளிட்ட காரணிகளைச் சரிசெய்த பிறகு, ஒவ்வொரு பாலினத்திற்கும் ஒரு காய்கறி வகை மட்டும் குறிப்பிடத்தக்க தொடர்பைக் காட்டியது. ஆண்களுக்கு, தினமும் கூடுதலாக 75 கிராம் பருப்பு வகைகள் உட்கொள்வது, அதிக அபாயக் குழுவில் இருப்பதற்கான வாய்ப்பை 72.2% குறைப்பதுடன் தொடர்புடையதாக இருந்தது. பெண்களுக்கு, தினமும் கூடுதலாக 75 கிராம் முட்டைக்கோஸ் இனக் காய்கறிகள் உட்கொள்வது வாய்ப்பை 84.9% குறைப்பதுடன் தொடர்புடையதாக இருந்தது. 75 கிராம் என்பது அரை கப் அளவு சமைத்த பருப்பு அல்லது காய்கறிக்கு சமம்.

மூத்த ஆய்வாளர் அசோசியேட் பேராசிரியர் தெரீஸ் ஓ'சல்லிவன், இதை உறுதியான ஆதாரமாக அல்லாமல் "கருதுகோளை உருவாக்கும்" கண்டுபிடிப்பாகவே கருத வேண்டும் என எச்சரிக்கிறார். மாதிரி அளவு ஒப்பீட்டளவில் சிறியது; இது ஒரு குறுக்கு-வெட்டு ஆய்வு என்பதால் - உணவும் ஆரோக்கியமும் ஒரே நேரத்தில் அளக்கப்பட்டதால் - கூடுதல் காய்கறிகள் உண்பது எதிர்கால நோய் அபாயத்தைக் குறைக்கும் என்பதை இது நிரூபிக்காது.

பருப்பு வகைகளில் நார்ச்சத்து, ஃபிளவனாய்டுகள், சபோனின்கள் அதிகம் உள்ளன; முட்டைக்கோஸ் இனக் காய்கறிகளில் குளூகோசினொலேட்டுகள் மற்றும் சல்பர் சேர்மங்கள் உள்ளன. இவை பாலின ஹார்மோன்களுடன் வேறுவேறு விதமாகத் தொடர்பு கொள்ளக்கூடும் என ஆய்வாளர்கள் கருதுகின்றனர் - பருப்பு வகைகள் டெஸ்டோஸ்டிரோனுடனும், முட்டைக்கோஸ் இனம் ஈஸ்ட்ரோஜன், புரோஜெஸ்ட்டிரோனுடனும் அதிகம் தொடர்பு கொள்ளலாம். ஆனால் நேரடி ஆதாரம் இன்னும் இல்லை என ஓ'சல்லிவன் தெரிவித்தார். குடல் நுண்ணுயிர்த் தொகுப்பும் ஒரு காரணியாக இருக்கலாம் என அவர் கூறினார்.

638 பங்கேற்பாளர்களில் 120 பேர் - சுமார் 19% - ஏற்கனவே குறைந்தது இரண்டு இதய-வளர்சிதை அபாய காரணிகளைக் கொண்டிருந்தனர். வழக்கமான வரையறையில் மூன்று அபாய காரணிகள் தேவைப்பட்டாலும், இந்த இளம் பங்கேற்பாளர்களில் போதுமான பேர் அந்த அளவை எட்டாததால், ஆய்வாளர்கள் இரண்டு காரணிகள் என்ற வரம்பைப் பயன்படுத்தினர்.