புதன் கிரகத்தின் மேற்பரப்பில் எதிர்பாராத அக்னிக் கடந்த காலம் வெளிப்பாடு

ஜெர்மனியின் மேக்ஸ் பிளாங்க் சூரிய குடும்ப ஆராய்ச்சி நிறுவனம் மற்றும் மியூன்ஸ்டர், கோட்டிங்கன் பல்கலைக்கழக ஆய்வாளர்கள் ஒரு புதிய மதிப்பீட்டை வெளியிட்டுள்ளனர். புதன் கிரகத்தின் மேற்பரப்பில் உள்ள சிலிக்கான் டைஆக்சைடு அளவு குறித்த இதுவரையிலான மிகத் துல்லியமான மதிப்பீடு இது. சிலிக்கான் மற்றும் ஆக்ஸிஜனால் ஆன இந்தச் சேர்மம், பூமியின் எரிமலைப் பாறைகளில் பொதுவாகக் காணப்படுகிறது. புதன் கிரகத்தின் மேற்பரப்பில் இது நிறை அடிப்படையில் சுமார் 37% மட்டுமே உள்ளது எனவும், இது முந்தைய மதிப்பீடுகளை விட 25% வரை குறைவு எனவும் அவர்கள் கண்டறிந்துள்ளனர். இந்த ஆய்வு பிளானட்டரி ரிசர்ச் இதழில் வெளியாகியுள்ளது.

புதன் கிரகம் உருவான பிறகு விரைவாகவே குளிர்ந்தது. உருவான சுமார் ஒரு பில்லியன் ஆண்டுகளுக்குப் பிறகே எரிமலை செயல்பாடு பெரும்பாலும் நின்றுவிட்டது. இதனால் கிரகம் திடமான, தொடர்ச்சியான பாறைப் புறணியால் மூடப்பட்டுள்ளது — புவியின் புறணி இன்னும் புவியியல் ரீதியாக செயலூக்கமுடன் இருப்பதற்கு மாறாக. புதன் கிரகத்தின் மேற்பரப்பின் வேதியியல் அமைப்பை ஆய்வு செய்வது, அதன் ஆரம்பகால எரிமலை வரலாற்றைப் புரிந்துகொள்ள சிறந்த வழிகளில் ஒன்று.

"புதன் கிரகத்தின் எரிமலைப் பாறைகள், முன்பு நினைத்ததை விட ஆழமாக உருகிய மேண்டல் பொருளிலிருந்து உருவாகியிருக்கலாம் என எங்கள் கண்டுபிடிப்புகள் கூறுகின்றன," என ஆய்வின் முதன்மை ஆசிரியர் கிறிஸ்டியன் ரெங்க்லி கூறினார். இவர் மேக்ஸ் பிளாங்க் நிறுவனத்தின் 'எக்ஸ்பெரிமெண்டல் லேபரட்டரி மேக்மா ஓஷன்' குழுவின் தலைவரும் ஆவார். ஒரு கிரகத்தின் உருகிய மேண்டல் குளிரும்போது, முதலில் திடமாகும் பாறைகளில் சிலிக்கான் டைஆக்சைடு குறைவாக இருக்கும். பின்னர் மேற்பரப்பை அடையும் லாவாவில் அது அதிகமாக இருக்கும். எனவே, புதனில் காணப்படும் இந்த எதிர்பாராத குறைந்த அளவு, மேண்டலின் ஆழமான பகுதிகளிலிருந்து வந்த எரிமலைப் பொருளையோ, அல்லது காலப்போக்கில் ஆக்ஸிஜனை இழந்த ஒரு புறணியையோ சுட்டிக்காட்டுகிறது.

புதன் கிரகத்திலிருந்து எந்த விண்கலமும் இதுவரை பாறை மாதிரியை சேகரிக்காததால், ஆய்வாளர்கள் தொலைநிலை அகச்சிவப்பு (infrared) கண்காணிப்புகளையே நம்பியிருக்க வேண்டியிருந்தது. இவற்றைத் துல்லியமாகப் புரிந்துகொள்ள, ஆய்வாளர்கள் முதலில் ஆய்வகத்தில் சிறிய கண்ணாடி மணிகளை உருவாக்கினர். ஒவ்வொன்றும் அரை மில்லிமீட்டர் அளவில், துல்லியமாகக் கட்டுப்படுத்தப்பட்ட சிலிக்கான் டைஆக்சைடு அளவைக் கொண்டிருந்தது. இவற்றின் அகச்சிவப்புப் பண்புகளை அளந்தனர். புதனுக்குப் பயன்படுத்தும் முன், முதலில் இந்த முறையை நிலவில் சோதித்தனர் — அகச்சிவப்பு அடிப்படையிலான மதிப்பீடுகளை, விண்வெளி வீரர்கள் மற்றும் தானியங்கி விண்கலங்கள் கொண்டு வந்த நிலவின் உண்மையான பாறை மாதிரிகளுடன் ஒப்பிட்டனர். பின்னர், அரிசோனாவின் ஸ்டூவர்ட் ஆய்வகத்தின் பாக் தொலைநோக்கி மூலம் சேகரிக்கப்பட்ட புதனின் அகச்சிவப்புக் கண்காணிப்புகளுக்கு இந்த முறையைப் பயன்படுத்தினர்.

ESA மற்றும் ஜப்பான் விண்வெளி ஆய்வு நிறுவனத்தின் (JAXA) இரு விண்கலங்களைக் கொண்ட ESA-வின் பெபிகொலம்போ (BepiColombo) பணி, தங்கள் கண்டுபிடிப்புகளை இன்னும் துல்லியமாகச் சோதிக்கும் என ஆய்வாளர்கள் நம்புகின்றனர்.