125 மில்லியன் ஆண்டு முதலை புதைபடிவத்தில் தோலும் நிறமும் வெளிச்சத்துக்கு

நூற்றாண்டுக்கும் மேலாக முன்பு வடகிழக்கு ஸ்பெயினில் கண்டெடுக்கப்பட்ட 125 மில்லியன் ஆண்டு பழமையான புதைபடிவம் ஒன்று, புதிய ரகசியங்களை வெளிப்படுத்தியுள்ளது. ஆய்வாளர்கள் அதை புற ஊதா ஒளியில் பரிசோதித்ததே இதற்குக் காரணம். இந்த நுட்பம் புதைபடிவமான மென்திசுக்களை சுற்றியுள்ள பாறையிலிருந்து வேறுபட்ட முறையில் ஒளிரச் செய்கிறது; இதனால் சாதாரண வெளிச்சத்தில் தெரியாத அம்சங்கள் வெளிப்படுகின்றன. ஜூலாஜிக்கல் ஜர்னல் ஆஃப் தி லின்னியன் சொசைட்டி இதழில் வெளியான இந்த ஆய்வு, மொன்செகோசூக்கஸ் டெபரெட்டி எனும் ஆரம்பகால முதலை-வம்ச உயிரினத்தின் மென்திசுக்களை முதன்முறையாக விரிவாக விவரிக்கிறது. இது இன்றைய முதலைகளின் தொன்மையான உறவினர் இனம்.

எம்.ஜி.பி.-512 என பட்டியலிடப்பட்ட இந்தப் புதைபடிவம் சுமார் 50 சென்டிமீட்டர் (20 அங்குலம்) நீளமுடையது. இது காத்தலோனியாவில் உள்ள பெத்ரேரா தெ மேயா தளத்தில் கண்டெடுக்கப்பட்டு, பார்சிலோனா இயற்கை அறிவியல் அருங்காட்சியகத்தில் பாதுகாக்கப்பட்டுள்ளது. ஆய்வாளர்களான ஆஸ்கார் கஸ்டீயோ, ஹேசுஸ் செரானோ ஆகியோர், புதைபடிவங்களின் தரவுத்தளத்தை உருவாக்கும் பணியில் ஈடுபட்டிருந்தனர். அப்போது இந்த மாதிரியில் புற ஊதா ஒளியில் அசாதாரண அமைப்புகளைக் கண்டறிந்தனர். 'பாறைக்குள் முற்றிலும் மறைந்திருக்கும் விவரங்களை புற ஊதா ஒளி நமக்குக் காட்டுகிறது' என ஆய்வின் முதன்மை ஆசிரியர் ஆஸ்கார் கஸ்டீயோ-விசா கூறினார்.

புற ஊதா ஒளிப் படங்கள், உடல் முழுவதும் அளவிலும் வடிவிலும் பெரிதும் மாறுபடும் தோல் செதில்களைக் காட்டின. இன்றைய முதலைகளைப் போலன்றி, இந்த விலங்கிற்கு உயரமான வால் இறகு இல்லை என்பதும் தெரியவந்தது. கழுத்து, கால்கள், வால் பகுதிகள் சுற்றிலும் சில செதில்களுக்குள் உணர்வுறுப்புகள் இருந்ததற்கான ஆதாரங்களையும் ஆய்வாளர்கள் கண்டறிந்தனர். இன்றைய முதலைகளில் இவை தொடு உணர்வு, நீர் அழுத்த மாற்றம், வெப்பநிலை, வேதிச் சமிக்ஞைகளைக் கண்டறியப் பயன்படுகின்றன. மொன்செகோசூக்கஸில் இவை குறிப்பிட்ட பகுதிகளில் மட்டுமே காணப்பட்டதால், பிற்கால முதலை வம்சாவளியினரில் உடல் முழுவதும் பரவும் முன்பு, இவை முதலில் சில பகுதிகளில் மட்டும் தோன்றியிருக்கலாம் என ஆய்வாளர்கள் கருதுகின்றனர்.

மார்புக்குள் கண்டறியப்பட்ட குருத்தெலும்பு, இன்றைய முதலைகளுக்கு ஒப்பான நன்கு வளர்ச்சியடைந்த சுவாச மண்டலத்தைக் காட்டுகிறது. 'இது ஒரு தொன்மையான விலங்காக இருந்தாலும், அரை-நீர்வாழ் வாழ்க்கை முறைக்கு ஏற்கெனவே நன்கு தகவமைந்திருந்தது என இந்த அம்சங்கள் காட்டுகின்றன' என கஸ்டீயோ-விசா தெரிவித்தார்.

வால் செதில்களில் மாறி மாறி வரும் வெளிர், கருமையான பட்டைகளையும் புற ஊதா படங்கள் வெளிக்கொணர்ந்தன. இவை விலங்கின் இயற்கையான நிறப் படிவமாக இருந்திருக்கலாம் என்றும், உடலின் வெளிக்கோட்டை உடைத்துக் காட்டி மறைவுக்கு உதவியிருக்கலாம் என்றும் ஆய்வாளர்கள் கருதுகின்றனர். இது உறுதிசெய்யப்பட்டால், பாதுகாக்கப்பட்ட நிறத்துடன் கண்டறியப்பட்ட மிகப் பழமையான முதலை-வம்ச உயிரினமாக மொன்செகோசூக்கஸ் இருக்கும். இணை ஆசிரியர் அல்பர்ட் ஜி. செயெஸ், வாலின் சரியான நிறத்தை இப்போது உறுதியாகச் சொல்ல முடியாது எனினும், இன்றைய முதலை இனங்களில் காணப்படும் பல்வேறு நிறப் படிவங்களிலிருந்து அது பெரிதும் வேறுபட்டிருக்காது எனத் தெரிவித்தார்.