காடுகள் தோன்றும் முன் வாழ்ந்த உலகின் மிகப்பெரிய தேள் கண்டுபிடிப்பு

இப்போது இங்கிலாந்து மற்றும் வேல்ஸ் எனப்படும் பகுதியில் கிடைத்த ஒரு தொல்லுயிர் வேட்டையாடியை புதிதாக பகுப்பாய்வு செய்ததில், அது அறிவியலுக்குத் தெரிந்த மிகப்பெரிய தேள் என அடையாளம் காணப்பட்டுள்ளது. மான்செஸ்டர் பல்கலைக்கழகம் மற்றும் இயற்கை வரலாற்று அருங்காட்சியகத்தைச் சேர்ந்த ஆராய்ச்சியாளர்கள், 150 ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக அருங்காட்சியகத் தொகுப்புகளில் இருந்த தொல்லுயிர் எச்சங்களை மீண்டும் ஆய்வு செய்தனர். அதன் பிறகே இந்த முடிவுக்கு வந்தனர். ப்ரேயார்க்டூரஸ் கிகாஸ் என்று பெயரிடப்பட்ட இந்த உயிரினம், சுமார் ஒரு மீட்டர் நீளமும், 16 சென்டிமீட்டருக்கும் நீளமான கொடிலுகளும் கொண்டிருந்தது. சுமார் 415 மில்லியன் ஆண்டுகளுக்கு முன்பு, ஆரம்பகால டெவோனியன் காலத்தின் வெள்ளச் சமவெளிகளில் இது ஒரு அச்சுறுத்தும் வேட்டையாடியாக இருந்தது. இந்த கண்டுபிடிப்பு பேலியன்டாலஜி இதழில் வெளியிடப்பட்டுள்ளது.

"பெரிய ஆர்த்ரோபாடுகளை நினைக்கும்போது, மாபெரும் பூரானுகள் நிறைந்த கார்பானிஃபெரஸ் மழைக்காடுகளையே பெரும்பாலும் மக்கள் நினைவுகூருகின்றனர்" என்று ரிச்சர்ட் ஹோவர்ட் தெரிவித்தார். இவர் இயற்கை வரலாற்று அருங்காட்சியகத்தின் தொல்லுயிர் ஆர்த்ரோபாட் பாதுகாவலரும் இந்த ஆய்வின் முதன்மை ஆசிரியரும் ஆவார். "மரங்கள் தோன்றுவதற்கு குறைந்தது 50 மில்லியன் ஆண்டுகளுக்கு முன்பே, நிலத்தில் உயிரினங்கள் வாழத் தொடங்கிய காலத்திலேயே ப்ரேயார்க்டூரஸ் வாழ்ந்தது. இது ஒரு தேள் என உறுதிசெய்யப்பட்டது, இந்த உயிரினங்கள் எப்படி, எப்போது இவ்வளவு பெரிய அளவை அடைந்தன என்பது குறித்த நமது புரிதலை அடிப்படையிலேயே மாற்றுகிறது" என்றும் அவர் கூறினார்.

பிற்காலப் பூச்சிகளின் பெரிய அளவுக்கு அதிக வளிமண்டல ஆக்ஸிஜன் அளவு பெரும்பாலும் காரணமாகக் கூறப்படுகிறது. ஆனால் அந்த ஆக்ஸிஜன் நிறைந்த சூழல் உருவாகுவதற்கு முன்பே ப்ரேயார்க்டூரஸ் வாழ்ந்தது. போட்டியிடும் பெரிய வேட்டையாடிகள் குறைவாக இருந்ததால், சூழலியல் வாய்ப்பே இதன் பெரிய அளவுக்குக் காரணமாக இருக்கலாம் என ஆராய்ச்சியாளர்கள் தெரிவிக்கின்றனர். "நிலத்தில் உயிரினங்கள் பொதுவாக மிகச் சிறியதாக இருந்த காலத்தில் ப்ரேயார்க்டூரஸ் மிகப் பெரியதாக மாறியதே சுவாரஸ்யமானது" என்று மான்செஸ்டர் பல்கலைக்கழக தொல்லுயிரியலாளர் டாக்டர் ரஸ்ஸல் கார்வுட் தெரிவித்தார்.

ப்ரேயார்க்டூரஸ் தன் வாழ்க்கையின் ஒரு பகுதியை நீரில் கழித்திருக்கலாம் என தொல்லுயிர் எச்சங்கள் தெரிவிக்கின்றன. சில மாதிரிகளில், நவீன இரால் போன்ற ஓட்டுயிரிகளில் காணப்படும் அமைப்புகளை ஒத்த குடல்வால் இறகு போன்ற அமைப்புகள் காணப்படுகின்றன. கார்வுட் தலைமையில் நடத்தப்பட்ட, பரந்த அராக்னிடா தொல்லுயிர் பதிவுகள் பற்றிய பகுப்பாய்வில், இக்காலத்தைச் சேர்ந்த பாறைகளில் மற்ற அராக்னிடா இனங்களை விட தேள்கள் அசாதாரணமாக அதிகமாகக் காணப்பட்டதைக் கண்டறிந்தனர். இது சில ஆரம்பகால தேள்கள் நன்னீர் சூழல்களில் வாழ்ந்திருக்கக்கூடும் என்பதற்கு இசைவானது.

1871ஆம் ஆண்டு விஞ்ஞானிகள் ப்ரேயார்க்டூரஸ் கிகாஸை முதன்முதலில் விவரித்தனர். ஆனால் தொல்லுயிர் எச்சங்கள் முழுமையடையாமல் இருந்ததாலும், வால் பகுதி இல்லாததாலும், அதை மரப்பேன் போன்ற ஒரு பெரிய ஓட்டுயிரி என அப்போது தவறாக அடையாளம் கண்டனர். சமீபத்தில் கண்டெடுக்கப்பட்ட, சிறப்பாகப் பாதுகாக்கப்பட்ட தொல்லுயிர் எச்சங்களுடன் இந்த பழைய மாதிரிகளை ஒப்பிட்ட பிறகே, தேளுக்கே உரிய உடற்கூற்று அம்சங்கள் வெளிப்பட்டு, புதிய அடையாளம் சாத்தியமானது.