20 ஆண்டு ஆய்வு: தொல்லுயிர் அடுக்குகளில் காலம் கலப்பதற்கு என்ன காரணம்?

உலகெங்கும் உள்ள கடல் அடிப்பகுதிகளில் இருந்து சேகரிக்கப்பட்ட 7,500-க்கும் அதிகமான தொல்லுயிர் எச்சங்களை சர்வதேச ஆய்வாளர் குழு ஒன்று 20 ஆண்டுகள் காலம் எடுத்து கார்பன் டேட்டிங் முறையில் காலம் நிர்ணயம் செய்துள்ளது. ஒரே பாறை அடுக்கில் வெவ்வேறு காலகட்டங்களைச் சேர்ந்த தொல்லுயிர் எச்சங்கள் கலந்துவிடும் நிகழ்வை — “காலம் கலக்கும் நிகழ்வு” (time-averaging) — புரிந்துகொள்வதே இந்த ஆய்வின் நோக்கம். ஒரே அடுக்கில் அருகருகே காணப்படும் உயிரினங்கள் நூற்றுக்கணக்கான அல்லது ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகள் இடைவெளியில் வாழ்ந்திருக்கக்கூடும் என்றாலும், அந்தத் தொல்லுயிர் அடுக்கு ஒரே கால சமூகத்தின் புகைப்படம் போலத் தோன்றும்.

கடல் அடிப்பகுதியில் இயற்கையாகவே இந்தக் கலப்பு ஏற்படுகிறது. சிப்பிகள், இறால், நட்சத்திர மீன்கள், நத்தைகள், புழுக்கள் போன்ற மண் தோண்டி வாழும் உயிரினங்கள் மீண்டும் மீண்டும் மண்ணைக் கிளறி, ஓடுகள் மற்றும் எலும்புக்கூடு எச்சங்களை இடம் மாற்றுகின்றன. வியன்னா பல்கலைக்கழகத் தொல்லுயிரியலாளர் ரஃபேல் நவ்ரோட் (Nawrot) இந்தக் கண்டுபிடிப்பால் தொடர்ந்து வியப்படைவதாக எழுதியுள்ளார். ஒரே மண் அடுக்கில் இருந்து சேகரிக்கப்படும் தொல்லுயிர் எச்சங்கள் எவ்வளவு காலத்தைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றன என்பதே இதற்குக் காரணம் என்று அவர் விளக்கினார். போலோன்யா பல்கலைக்கழகத்தின் இணைப் பேராசிரியர் டேனியல் ஸ்கார்போனி (Scarponi), சில தொல்லுயிர் அடுக்குகளைப் பாம்பேயின் இடிபாடுகளுக்கு ஒப்பிட்டார்; அவை விரைவாகப் புதைந்து ஒரே தருணத்தைப் பதிவுசெய்பவை. மற்ற அடுக்குகளை அவர் நூற்றாண்டுகள் பயன்பாட்டில் இருந்த ஒரு கல்லறைக்கு ஒப்பிட்டார்; அங்கு பல தலைமுறை எச்சங்கள் கலந்துவிடும்.

ஆய்வாளர்கள் கண்டறிந்தது என்னவெனில், கடல் அடிப்பகுதியில் மண் படிவு எவ்வளவு விரைவாகக் குவிகிறது என்பதைக் குறிக்கும் “மண் படிவு வீதம்” (sedimentation-rate) தான் “காலம் கலக்கும் நிகழ்வை”க் கட்டுப்படுத்தும் முதன்மைக் காரணி. தொல்லுயிர் எச்சங்களின் உயிர்வாழ்வுத் தன்மையையோ, அப்பகுதியில் வாழ்ந்த உயிரினங்களின் எண்ணிக்கையையோ விட, மண் படிவு வீதமே இதைக் கூடுதலாகக் கட்டுப்படுத்துகிறது என ஆய்வு காட்டுகிறது. ஓடுகள் அல்லது எலும்புகள் மண் மேற்பரப்புக்குக் கீழே எவ்வளவு விரைவாகப் புதைக்கப்படுகின்றனவோ, அவ்வளவு குறைவாகவே பல தலைமுறை உயிரினங்களின் எச்சங்கள் ஒன்றாகக் குவியும் என நவ்ரோட் விளக்கினார். அவை ஒன்றாகப் பாதுகாக்கப்படும் வாய்ப்பும் அதே அளவு குறையும் என அவர் கூறினார்.

இந்த அளவிலான ஆய்வு, ஆஸ்திரேலியா, ஆஸ்திரியா, பஹாமாஸ், பிரேசில், ஜெர்மனி, இத்தாலி, ஸ்லோவாக்கியா, அமெரிக்கா ஆகிய நாடுகளைச் சேர்ந்த ஆய்வுக் குழுக்களின் தரவுகளை ஒருங்கிணைத்ததால் மட்டுமே சாத்தியமானது. இந்தக் குழுக்கள் கிட்டத்தட்ட இரண்டு தசாப்தங்களாகத் தனித்தனியாகத் தொல்லுயிர் எச்சங்களைச் சேகரித்துக் காலம் நிர்ணயம் செய்திருந்தன; தங்கள் பணிகளில் ஒற்றுமை இருப்பதை அறிந்த பின்னரே தரவுகளை ஒன்றிணைத்தன. “இவ்வளவு பெரிய அளவில் இதற்கு முன் யாரும் முயற்சி செய்ததில்லை” என்று இணை முதன்மை ஆசிரியர் மைக்கேல் கோவலெவ்ஸ்கி (Kowalewski) — முதுகெலும்பற்ற தொல்லுயிரியலில் தாம்சன் பேராசிரியர் பதவி வகிப்பவர் — கூறினார்.

7,500-க்கும் அதிகமான அந்த மாதிரிகள், ஆழமற்ற கரையோர நீரிலிருந்து கண்டப் பகுதிகளின் விளிம்புகள் வரை பரவியிருந்த கடல்சார் சூழல்களில் இருந்து பெறப்பட்டவை. அவை கதிரியக்க கார்பன் (radiocarbon) மற்றும் பிற முறைகள் மூலம் காலம் நிர்ணயம் செய்யப்பட்டன.